Hadjar openhartig over emotionele uitbarstingen: 'Ik ben heel erg hard voor mezelf'

De Fransman kwam niet binnen in een wereld waarin alles vanzelfsprekend was. Waar concurrenten arriveerden met vrachtwagens vol materiaal, stond Hadjar soms letterlijk met zijn kart op het dak van de auto. Dat gevoel van achterstand heeft hem gevormd, maar ook beschadigd. De stap naar de Formule 1 voelt voor hem daardoor niet als een logisch vervolg, maar als het resultaat van jaren waarin falen geen optie was en zelfkritiek de boventoon voerde.

‘Mijn familie en ik kwamen soms op de kartbaan met mijn kart op het dak van de auto en toen zag ik kinderen aankomen met meerdere chassis, motoren en trucks’, vertelt Hadjar in de Red Flags-Podcast. ‘Dan denk je: wat is dit? Dit is niet eerlijk.’ Volgens Hadjar kwam dat besef hard aan, zeker toen hij voor het eerst nationaal en later Europees ging racen. ‘De eerste nationale kampioenschappen en Europese races waren echt momenten waarop ik dacht: het niveau is krankzinnig hoog.’

Die ongelijkheid zorgde ervoor dat de druk volledig bij hemzelf kwam te liggen. Hadjar voelde al vroeg dat hij elke kans moest grijpen, omdat hij zich geen misstappen kon permitteren. ‘Als kind leg je jezelf zoveel druk op’, zegt hij. ‘Je denkt: ik moet nu compenseren, want anders is die droom voorbij. Dan is er geen Formule 1 meer. Ik ging er niet mee om. Je doet het gewoon.’

Die mentaliteit heeft hem ver gebracht, maar kent ook een keerzijde. Hadjar staat bekend als extreem emotioneel in de cockpit, zichtbaar gefrustreerd wanneer iets niet lukt. Dat is geen toneelspel, maar een weerspiegeling van hoe streng hij voor zichzelf is. ‘Ik ben hard voor mezelf’, erkent hij. ‘Misschien te hard soms. Ik wil altijd dingen doen die ik eigenlijk nog niet kan.’ Juist dat voortdurende duwen tegen de grens levert soms meer frustratie dan vooruitgang op.

Na een uitstekend debuutseizoen bij Racing Bulls maakt de Fransman dit jaar zijn opwachting bij het grote Red Bull Racing. In zijn eerste jaar wist hij al vaak indruk te maken en zelfs een podium te pakken op Zandvoort. Nu krijgt Hadjar de kans om het bij een topteam te laten zien. ‘Ik weet dat ik heel veel geluk heb gehad om hier te komen’, zegt hij. ‘Nu heb ik deze kans om te zien: ben ik echt heel goed in wat ik doe? Kan ik de beste ter wereld zijn?’

De perfectionistische instelling komt voort uit zijn alles-of-niets-benadering van de sport. Hadjar had nooit een plan B en wist al vroeg dat racen zijn enige pad was. ‘Ik had altijd één doel’, zegt hij. ‘Ik had geen alternatief en geen ander plan.’ Die absolute focus maakt hem compromisloos, maar vergroot ook de mentale belasting. Elke fout voelt als een bevestiging van twijfel, elke mislukking als een stap terug richting de uitgang.

Toch is Hadjar zich inmiddels bewust van die valkuil. Hij beseft dat passie en zelfkritiek hand in hand gaan, maar dat de balans soms ontbreekt. ‘Ik ben heel gepassioneerd’, legt hij uit. ‘En ik zie dat zelf ook. Ik sla op het stuur, ik ben emotioneel.’ Volgens Hadjar is dat geen gebrek aan controle, maar het gevolg van een diepe drang om alles eruit te halen. ‘Ik wil weten hoe goed ik écht kan zijn.’