Toto Wolff wordt 52 jaar, en niet alleen zijn eigen Mercedes-team loopt als een rode draad door zijn carrière

De laatste twee jaar staan namelijk in schril contrast met de rest van zijn tijd als teambaas van de Duitse renstal. Wolff ging in 2013 aan de slag bij Mercedes, en wist sindsdien het ene na het andere kampioenschap binnen te slepen, totdat in 2021 en 2022 de wereldtitel van Max Verstappen én de dominantie van concurrent Red Bull een einde aan de alleenheerschappij van Mercedes maakten.

Sinds die tijd wist Mercedes nog maar één overwinning te pakken, met George Russell tijdens de Grand Prix van São Paulo in 2022, en moest de teambaas ook zelf toegeven dat ze een verkeerde weg in waren geslagen met de ontwikkeling van de 2022-bolide. Het zero sidepods-concept bleek al gauw een mislukte poging om een betere auto te ontwikkelen dan rivaal Red Bull. Een rivaal waar Wolff eerder in zijn carrière nog een tijdje voor heeft geracet.

Net als zijn rivaal en Red Bull-teambaas Christian Horner startte ook Wolff zijn carrière in de autosport als coureur. De Oostenrijker wist het niet tot de Formule 1 te schoppen, maar was wel succesvol in de GT-racerij. Daarin wist Wolff het zelfs te schoppen tot het FIA GT World Championship in de jaren 2000. Hij reed verschillende langeafstandsraces, op bijvoorbeeld Silverstone en Spa Francorchamps, en wist zelfs wat overwinningen te behalen. Zijn meest opvallende overwinning was toen hij, samen met Duitse coureur Joachim Stuck, de allereerste 24 uur van Dubai won. En welk team stond er destijds op het racepak van Wolff? Red Bull.

Het zou niet de laatste opvallende prestatie van de Oostenrijker worden. Ook in zijn dagen als coureur wilde Wolff namelijk records breken, en dat deed hij in 2009 door een nieuw baanrecord te rijden op de Nürburgring. Dit Duitse circuit wordt door veel coureurs bestempeld als één van de moeilijkste banen, maar het was hier dat Wolff al tijdens zijn eerste poging het officiële baanrecord, dat toen op 7:07 stond, aan flarden reed. Wolff wist 7:03,28 te rijden. De Oostenrijker wilde eigenlijk nog harder gaan en het onofficiële record van Niki Lauda, van 6:58, ook breken. Het was een stapje te ver voor de Oostenrijker en hij ging er in de beruchte Fuchsröhre-bocht vanaf. Wolff beschadigde die dag zijn zenuwen, en het duurde maanden voordat de toekomstige Mercedes-teambaas weer kon ruiken en proeven.

Al tijdens zijn carrière als autocoureur stapte Wolff ook alvast in de rol van zakenman. In de jaren negentig investeerde hij al in internet- en technologiebedrijven, maar in 2006 begon hij ook met investeren in racebedrijven, waaronder bij de Deutsche Tourenwagen Masters (DTM, red.). In 2009 maakte hij de overstap naar de Formule 1 en investeerde in het Williams-team. In 2013 werd hij de nieuwe teambaas bij Mercedes, en begon het tijdperk van de dominantie van het team. Wolff was hierdoor officieel gegaan van Red Bull-coureur naar Red Bull-rivaal, omdat de dominantie van Mercedes het einde van de vierjarige zegereeks van de Oostenrijkse renstal betekende.

Deze dominantie zou niet alleen resulteren in acht opeenvolgende constructeurtitels, maar ook in zeven coureurstitels. Mercedes leek onverslaanbaar onder leiding van Wolff, totdat oude rivaal Red Bull, met Verstappen achter het stuur, de reus wel degelijk wist te verslaan in 2021. Mercedes zou na deze titelstrijd in 2021, hoewel ze wel de constructeurstitel te pakken wisten te krijgen, het verkeerde spoor kiezen, en slechts één overwinning in twee seizoenen opeisen.

Toch hoeft Wolff zijn verjaardag vandaag niet helemaal in mineurstemming te vieren. Puur kijkend naar de cijfers lijkt het erop dat Wolff nog altijd de meest succesvolle, nog actieve teambaas op de grid is, dankzij zijn acht titels. Zijn naaste concurrent, Red Bulls Christian Horner, heeft er nu nog maar zes, hoewel daar de komende jaren misschien verandering in komt.