Verstappen met prachtig verhaal over Viaplay-analist: "Moest bijna een ambulance bellen!"

Chiel van Koldenhoven sprak Verstappen op zaterdag voor de kwalificatie voor de Grand Prix van Monaco. Hij werd bij het interview van Viaplay vergezeld door analist Albers, die ook in Monaco woont. Van Koldenhoven vraagt zich af hoe dat gaat en vraagt aan Verstappen of beide Nederlanders elkaar dan ook wel eens spreken of tegenkomen. "Ik zie Christijan altijd rennen!" Van Koldenhoven reageert daar ongelovig op. "Meen je dat?"

Verstappen gaat gewoon vrolijk door met zijn verhaal. "Ja, tien kilometer, vijftien kilometer. Dan zeg ik: wacht even op me", grijnst Verstappen, die Albers duidelijk aan het bespotten is. Albers kan er wel om lachen. "Ik heb echt een hekel aan rennen. Ik vind het verschrikkelijk. Ik ben altijd gewoon aan het lopen, en hij is dan aan het hardlopen. Ik moet natuurlijk ook wat gewicht verliezen, echt serieus veel", zo kampt Albers met hetzelfde probleem als de RB22.

Albers weet duidelijk meteen over welke dag Verstappen het heeft en deelt zijn kant van het verhaal. "Op een gegeven moment kwam ik Max dus tegen. Ik zei: nou Max, ik loop met je mee. Ik was daarna dus mee aan het rennen, maar ik had zó'n last van mijn kuit. Ik dacht: f*ck it, ik ga het niet laten zien aan Max dat ik last heb van mijn kuit. Op een gegeven moment had ik zo'n pijn", lacht de oud-coureur. "Max ging rechtsaf en ik ging linksaf. Ik moest bijna een ambulance bellen om me op te laten halen! Echt verschrikkelijk."

Verstappen kan wel lachen om de anekdote. "Hij liet zich niet kennen in ieder geval, dat is goed." Albers kijkt toch met positieve gevoelens op die dag terug. "Ik ben die dag meteen twee kilo afgevallen." Beide heren kunnen ook nauwelijks om elkaar heen, want in Monaco kun je eigenlijk alleen op de boulevard op vlak terrein lopen of rennen.

"Je rent altijd één kant op en dan weer terug. Dat is iets van zes kilometer", vertelt Verstappen, "al kun je natuurlijk ook nog langer rennen." Het prachtige verhaal is voor beide coureurs een mooie herinnering. "Dat ging wel prima", vindt Verstappen. "Voor hem wel, ja", grinnikt Albers, die te horen krijgt dat hij zich niet moet aanstellen. "Nou, je zit er nog."

Hoewel er slechts 38.000 mensen in Monaco wonen, geeft Verstappen aan dat hij Albers verder niet zo vaak spreekt. "Je ziet elkaar soms in een restaurant zitten, maar we hebben ook schema's van de Formule 1. Christijan is natuurlijk ook druk. Dat loopt natuurlijk niet allemaal samen", luidt zijn enigszins politiek correcte antwoord.

Albers legt ook uit dat het vreemd zou zijn als ze constant bij elkaar op de bank zitten. "We schelen elkaar ook achttien jaar. Iedereen denkt altijd dat iedereen in de Formule 1 heel goed met elkaar omgaat, maar iedereen heeft zijn eigen leven." Buiten het werk richten beide mannen zich natuurlijk liever op hun privéleven. "Dat is ook zo", beaamt Verstappen. "Als je eenmaal thuis bent, moet je ook tijd spenderen aan je familie en vrienden die langskomen. Je leeft toch altijd een beetje langs elkaar heen."

Later in het interview wordt aan Albers en Verstappen gevraagd wat ze in Monaco missen aan Nederland. "Friet speciaal, frikandel speciaal", zegt Verstappen zonder enige twijfel. Albers reageert meteen lachend dat hij precies hetzelfde dacht. "Misschien moeten we hier een snackbar openen", stelt Verstappen voor. "We openen gewoon een zaak met zijn tweeën", lacht Albers. Voor de analist zou dat nog wel kunnen, maar Verstappen moet wel serieus aan zijn gewicht denken. "Rollend weer naar huis! Dan ook bitterballen", zo voegt Verstappen nog snel een suggestie toe voor de snackbar.

"Ik mis mijn familie natuurlijk ook, maar zij komen naar Monaco." De Limburger geeft toe dat zijn familie dan ook wel eens Nederlandse lekkernijen meeneemt. "Ik vind het vooral lekker als het meteen opgegeten wordt", sluit Verstappen af.