Leclerc zit bij Ferrari gewoon in een superlange aflevering van Bananasplit

Ferrari is een tijdje niet in de positie geweest om kampioenschappen of überhaupt races te winnen. Zodra het team echter de kans heeft om een goede prestatie neer te zetten, bijvoorbeeld in wisselende omstandigheden, valt het al snel in duigen. Als we even terugdenken aan de Grand Prix van Turkije in 2021 vond Leclerc zich ineens op de eerste plek. Gezien de performance van de Ferrari-bolide was het niet logisch dat de coureur daar ook zou eindigen. ‘Als we deze pace blijven rijden, waar kunnen we dan eindigen?’, vroeg Leclerc zich ook terecht af. ‘Als je Bottas achter je weet te houden, P1’, was het inzichtelijke commentaar van Xavier Marcos Padros, de race-ingenieur van Leclerc.

‘Bedankt chef, open deuren intrappen, maar zoek maar een andere baan’, was een meer dan logisch antwoord geweest. Het is niet heel gek dat Leclerc zijn race-ingenieur al meerdere malen gevraagd heeft om zijn mond te houden gedurende een Grand Prix. Ik kan er niet bij dat Leclerc nog samenwerkt met Marcos Padros. De relatie tussen Max Verstappen en Gianpiero Lambiase lijkt soms op de relatie van een oud getrouwd stel, maar je merkt wel dat ze elkaar sterker maken. Bij de topcoureur van Ferrari is het tegenovergestelde het geval. Marcos Padros zal vast geen idioot zijn, maar gooi een druppeltje water op het asfalt en Ferrari zit met de handen in de haren en bedenkt verschillende manieren om hun coureurs te benadelen. Soms lijkt het wel alsof ze het expres doen, maar bij de Italiaanse renstal lijken ze niet eens slim genoeg om het expres slecht te doen.

Iedereen behalve de die-hard Ferrari-fans kan stiekem wel lachen om de overduidelijke fouten van de Scuderia. Zelfs een doorsnee Formule 1-kijker kon vorig jaar in Monaco zien dat Ferrari het iets minder dan optimaal aanpakte met de dubbele pitstop. Stiekem hebben we allemaal even geklapt voor Carlos Sainz tijdens de Grand Prix van Groot-Brittannië van het vorige seizoen. Ferrari had zelf door dat ze het fout hadden gedaan door de Spanjaard naar binnen te halen en Leclerc buiten te laten, waardoor ze maar aan Sainz vroegen om zijn teamgenoot te laten gaan. ‘Stop inventing’, was een briljante reactie. Riccardo Adami, de race-ingenieur van de Madrileen, was in zijn hemd gezet en Sainz won de race.

Het wordt wat minder leuk als Ferrari niet alleen zijn eigen coureurs benadeelt, maar ook andere rijders in gevaar brengt. Als de FIA echt geeft om veiligheid dan halen ze Ferrari van de grid af, of ze nemen de taken van Frédéric Vasseur een dagje over en ontslaan Marcos Padros en Adami. De kwalificatie van de Grand Prix van Canada had overschaduwd kunnen worden door een zeer zware crash van Pierre Gasly. De Fransman kwam met ruim driehonderd kilometer per uur aanrijden, maar Sainz kreeg geen waarschuwing. Zijn race-ingenieur was te druk bezig met Yuki Tsunoda en vergat dat er een Alpine-bolide aan kwam snellen. Een miljoenencrash bleef de coureurs gelukkig bespaard.

Het lijkt haast alsof Ferrari-coureurs anderen vaker in de weg zitten dan andere rijders. Dat heeft alleen met de communicatie vanuit hun race-ingenieurs te maken. De achteruitkijkspiegels van de Formule 1-bolides zijn nou ook weer niet zo bruikbaar dat coureurs al het verkeer achter hen kunnen zien. Zelfs als Leclerc het verkeer wel ziet, gaat het alsnog mis bij Ferrari, want waarom ook niet. De Monegask wilde er tijdens de kwalificatie, toen de coureur op het ongelukkige moment overstapte op de softs in Q2, ervoor zorgen dat hij geen unsafe release had. ‘Let op goed op de andere auto’s’, was de waarschuwing aan het adres van Marcos Padros. Je raadt nooit wat volgde: Leclerc moest vol in de ankers om een andere auto voorbij te laten. Zucht.

Het is alsof Ferrari last heeft van een chronische ziekte waarbij het luisteren naar coureurs ineens heel lastig is geworden. Leclerc heeft zijn team meermaals op een fout betrapt, maar binnen een paar dagen is het uiteindelijk de meervoudig racewinnaar die zijn excuses aanbiedt voor zijn uitbarsting. Het is heel nobel van Leclerc, maar hij moet inzien dat Ferrari hem echt jaren van zijn leven gaat kosten. Het zou me niet verbazen als de coureur aan het einde van zijn Formule 1-loopbaan opgewacht wordt door Frans Bauer die hem vertelt dat hij in een aflevering van Bananasplit zit. Een (sport)psycholoog is met de capriolen van Ferrari zeker geen overbodige luxe voor Leclerc. De strategie in de kwalificatie in Montreal was weer een schoolvoorbeeld van een klassieke Ferrari-poets.

Leclerc lijkt een experiment van Ferrari te zijn om te zien hoever ze een coureur de mentale afgrond in kunnen sturen. Het kan niet zo zijn dat Leclerc op zaterdag niet opnieuw helemaal gek werd van zijn team. ‘Ik denk dat we naar binnen moeten om over te stappen op de softs’, zei de meervoudig racewinnaar over de opdrogende baan. ‘Verstappen is buiten gebleven.’ Verstappen zelf zou in deze situatie zeggen (wat hij ook al heeft gedaan in Spanje dit jaar): ‘Het maakt me niet uit wat de anderen doen.’ Leclerc wilde wel hetzelfde zeggen, maar hij zei het op een wat subtielere manier. Dat was uiteindelijk geen goede keuze van de rijder, want Ferrari besloot hem op het asfalt te houden om één getimede ronde te doen op de intermediates.

Daarom leg ik de schuld ook voor een deel bij Leclerc, al wil ik dat hij zich niet al te slecht voelt. Waarom zou je tegen een team ingaan die ten eerste niet naar je luistert en ten tweede je aan de schandpaal nagelt als je wat logisch voorstelt? Toch moet Leclerc, en ik zal het wat netter zeggen dan Olav Mol dat doorgaans doet, wat meer een zak zijn. Net als Verstappen, Michael Schumacher, Alain Prost en de rest van de kampioenen. Egoïsme loont in een sport als de Formule 1. Dan maar de pitstraat in en ervoor zorgen dat de monteurs je banden verwisselen. Een reprimande van wie dan ook kan je dan op de koop toe nemen, zolang je maar zo ver mogelijk vooraan start. Dat is een ook een les die een sportpsycholoog mogelijk kan leren aan Leclerc.

De Monegask heeft meermaals trouw gezworen aan Ferrari, maar het kan toch niet zo zijn dat hij nog denkt dat hij een wereldtitel kan winnen met dit team. Als hij dat wel denkt dat leeft hij in een ware fantasiewereld. Het is misschien wel zijn droom om voor Ferrari te rijden en het kampioenschap te winnen, maar Leclerc moet zo snel mogelijk wakker worden en zich realiseren dat hij in een nachtmerrie leeft. Er zijn immers voldoende stoeltjes die in de toekomst mogelijk vrijkomen. Lewis Hamilton heeft zijn contract bij Mercedes nog niet verlengd en als de geruchten kloppen dat hij nog een lange verbintenis wil, dan zal dit contract niet snel ondertekend worden.

Leclerc kan de rijdersmarkt zelf in vuur en vlam zetten door zijn aflopende verbintenis bij Ferrari niet te verlengen. Volgend jaar zit de coureur in het laatste jaar van zijn contract en hij heeft voldoende redenen om niet bij Ferrari door te willen gaan. Als een coureur als Leclerc op de markt rondloopt dan zijn er voldoende topteams die hun hand uit willen steken. Fernando Alonso is niet meer de jongste, Hamilton ook niet en Sergio Pérez heeft dan ook geen contract meer bij Red Bull Racing. Eerst is het aan Leclerc om wakker te worden uit zijn Ferrari-nachtmerrie. Lance Stroll kan hij makkelijk hebben, maar Verstappen en George Russell zijn toch andere koek.