Palmer ziet iedereen oppassen voor Verstappen: 'Hij woont 'rent free' in de hoofden van de rest'

Palmer ziet een duidelijke ontwikkeling sinds de eerste jaren van Verstappen in de koningsklasse. Toen was de Nederlander misschien al razendsnel, maar ook grillig en 'incidentgevoelig'. Nu, jaren later, is die rauwe snelheid gebleven, maar is er volgens hem vooral één enorme sprong gemaakt: de continuïteit. Verstappen is van ruwe diamant uitgegroeid tot een coureur die praktisch ieder weekend de maximale score uit zichzelf én zijn materiaal peutert.

‘Het meest indrukwekkende aan Max is dat hij eigenlijk nooit van die echt slechte weekenden heeft’, zegt Palmer. ‘Vroeger maakte hij vaker fouten, hij gaf dan wel zelf bijvoorbeeld Barcelona dit jaar aan als een weekend waar hij over de schreef ging. Maar door de jaren heen is hij alleen maar sneller geworden en vooral veel consistenter. Het voelt alsof elke dag zijn dag is, elk weekend zijn weekend. Het maakt niet uit welke auto hij heeft, het maakt niet uit op welk circuit hij rijdt, hij is er altijd.’

Die reputatie vertaalt zich volgens Palmer in een bijna tastbare ‘aura’ op de startgrid, en zag dat ook terug in Qatar. ‘Je wéét dat Max moet aanvallen om in de titelstrijd te blijven, iedereen weet dat. Lando Norris weet dat ook. Dan vraag je je af: hoe lang duurt het na het doven van de lichten voordat hij in zijn linkerspiegel kijkt om te zien waar Max zit? Want het ís Max. Hij maakt geen fouten, hij is waanzinnig snel, zijn team is bijna foutloos met strategie en pitstops. Dat kruipt in je hoofd als coureur.’

Palmer legt uit dat die status niet uit de lucht is komen vallen. ‘Toen Max in de Formule 1 kwam, was hij supersnel, maar ook een nachtmerrie voor zijn concurrenten. Hij pakte elke kans, hij dook overal binnendoor, hij week nooit terug. In het begin kostte hem dat veel: hij crashte, maakte fouten. Maar als je de tijd en het vertrouwen krijgt om daarvan te leren, bouw je daar iets mee op. Op een gegeven moment gaan andere coureurs je respecteren, geven ze je net die extra ruimte. Zo ontstaat die aura.’

Volgens Palmer hadden weinig andere rijders die luxe. ‘Bij sommige teams en sommige managements zou je met zóveel risico en fouten gewoon je stoeltje kwijtraken. Max had de snelheid én het vertrouwen van de mensen om hem heen, waardoor hij die fouten mocht maken en ervan kon leren. Nu heeft hij daar een pakket van gemaakt: iedereen weet dat hij het weer gaat proberen, dat hij binnendoor duikt, dat hij risico neemt, maar ondertussen is hij bijna foutloos en constant geworden.’

Palmer haalt ook het voorbeeld aan van George Russell in Singapore, toen de Brit op pole position stond met Verstappen naast zich op de eerste rij. ‘George zei na afloop zoiets als: ‘Deze gast gaat het waarschijnlijk toch weer binnendoor proberen, daar is hij goed in, hopelijk crashen we niet.’ Hij woont bij wijze van spreken rent free in de hoofden van de rest’, lacht Palmer. ‘Maar juist daarom vond ik die opmerking van Russell sterk. Daarmee legde hij de bal eigenlijk terug bij Max, alsof hij hem even liet weten: wij weten wat jij doet, denk er maar twee keer over na.’