Windsor ziet een voordeel voor twee coureurs: 'Verstappen en Leclerc doen dat prachtig'

De kern van hun verhaal is helder: deze auto’s vragen veel van de coureur in de overgang van remmen naar insturen en vervolgens weer op het gas. Dat maakt het verschil tussen rijders extra zichtbaar. Volgens Windsor en Slade gaat het niet om spectaculaire correcties op het laatste moment, maar juist om timing, gevoel en anticipatie. En precies daar zien zij al duidelijke verschillen tussen Max Verstappen, Charles Leclerc en Lewis Hamilton.

Slade begint met een nuance op een eerdere uitleg over de achteras en energieterugwinning, maar koppelt dat direct aan wat een coureur ervaart: ‘Wat ik bedoelde, is dat je zoveel mogelijk energieregeneratie van de achteras moet halen. Dus je vraagt heel veel van de achteras. En dat geldt overal, want de auto’s hebben in de standaardmodus ongeveer 8,5 megajoule aan recovery beschikbaar. Dat is best lastig om te halen. Op elk circuit moet je, om het maximale uit de auto te krijgen, zoveel mogelijk energie terugwinnen als je kunt.’

Daarna maakt Slade het minder technisch en juist relevanter voor de rijder. ‘Misschien was wat ik de vorige keer zei wat verwarrend, want wat je nodig hebt is maximale grip aan de achteras om zo hard mogelijk te kunnen remmen. En zodat je de rembalans zo ver mogelijk naar achteren kunt zetten. Voor de coureur moet dat neutraal aanvoelen.’ Maar, zo legt hij uit, daar zit een keerzijde aan zodra de auto de remfase uitkomt en het midden van de bocht in gaat.

Slade formuleert dat vrij scherp: ‘Om maximale rear grip te hebben, zal de auto, zodra je in het midden van de bocht komt en van de rem afgaat, eerst behoorlijk gaan ondersturen, omdat hij is afgesteld op maximale rear grip in die eerste fase. Dus de auto moet onder remmen op het randje van neutraliteit aanvoelen, want dat is de maximale prestatie van de achterkant. Maar in het midden van de bocht, als je van de rem afgaat, zal de auto in eerste instantie behoorlijk ondersturen.’ Daarmee schetst hij vooral waarom coureurs het gevoel kunnen hebben dat de auto ‘tegenwerkt’.

En dan komt het moment waarop het over de coureurs zelf gaat. ‘De opmerkingen over snappiness die sommige coureurs blijkbaar hebben gemaakt, komen waarschijnlijk doordat ze op het gas gaan terwijl er nog behoorlijk wat stuurhoek op zit, en dan is de neiging dat de auto ineens naar overstuur schiet, nadat hij lange tijd met onderstuur heeft gezeten.’ Dat vraagt dus niet alleen talent, maar vooral controle over het proces vóórdat die overgang plaatsvindt.

Windsor haakt daar direct op in met Verstappen als referentie. ‘Wanneer we zeggen dat coureurs als Max heel goed zijn in het rijden met onderstuur, dan bedoelen we natuurlijk dat hij heel goed is in het minimaliseren van dat onderstuur terwijl je de voorkant zo belast. En ze hebben een heel goed gevoel voor rempedaaldruk, dat is een van de dingen die ze met hun voetenwerk zo goed doen.’ Volgens Windsor zit het verschil vooral in voorspellend rijden: ‘Het is geen reflexmatig reageren, want dan ben je al te laat.’

Bij de observaties uit Bahrein noemt Windsor vervolgens specifiek twee coureurs die in het voordeel zijn. ‘Leclerc en Max lijken prachtig te rijden in de Bahrein-test. Leclerc lijkt zelfs nog iets korter en eerder de bocht in te gaan dan Max. Iemand als Lewis stuurt nog steeds vrij laat in.’ Dat zegt hij niet als kritiek, maar juist als stijlverschil dat goed zichtbaar wordt nu de auto’s ander gedrag vragen in de bochtfases.

Windsor werkte dat verder uit met een opvallende observatie over Hamiltons comfortzone: ‘Het enige wat ik zou zeggen is dat ze meer lijken te gebruiken van wat vroeger een transitory curve werd genoemd, je beweegt eerst naar links voor een rechterbocht om jezelf een zo breed mogelijke aanloop te geven, soms zelfs over de kerbstones bij het ingaan van de bocht. Ze lijken dat meer te doen dan vorig jaar, maar niet per se Leclerc en Max wanneer ze echt op de limiet zitten. Terwijl ik denk dat Lewis daar best van geniet.’ En daar voegt hij aan toe: ‘Ik denk dat hij best wel geniet van het gevoel van behoorlijk veel power halverwege de bocht en een beetje power-overstuur op de exit, maar of hij Max kan evenaren, of Charles kan evenaren bij het ingaan van de bocht, is een ander verhaal.’