F1-analist verklaart afwijkende aanpak van McLaren en waarom Norris de pole kon pakken

De kwalificatie van Las Vegas was mogelijk de lastigste kwalificatiesessie van het seizoen. Het stratencircuit biedt van nature al weinig grip, en met de regenachtige omstandigheden werd het net een ijsbaan. Er was een overgang van regenbanden naar intermediates op een baan met weinig downforce en een zeer laag gripniveau, waardoor de timing van de runs en het managen van de banden cruciaal werd. Toch was er maar één coureur gecrasht, dat was Alexander Albon.

Hij veroorzaakte niet eens een rode vlag, want hij kon zijn gehavende bolide de pitstraat in krijgen. Norris bleef echter foutloos tot het einde van de sessie. 'De prestatie van Norris was een briljante combinatie van coureur en team', schrijft F1-analist Mark Hughes in zijn analyse voor The Race. 'Omdat iedereen op dezelfde bandenset reed, zat de uitdaging in het feit dat elke ronde in Q1, 2 en 3 sneller was dan de vorige. Je wilde dus zo laat mogelijk aan je run beginnen.'

Red Bull Racing moest toegeven dat de timing in Q3 misschien niet helemaal goed was uitgekiend. Verstappen ging net iets te vroeg bezig met zijn laatste snelle run, waardoor hij niet kon profiteren van de baan die steeds beter werd. Ook de batterij speelde een belangrijke rol. 'Je kon het batterijprobleem op de veilige manier benaderen, door in een gebalanceerde modus te rijden, waarbij je evenveel energie verbruikt als terugwint door zoals Red Bull continu aanvallende rondes te rijden.'

McLaren en George Russell gingen juist voor specifieke oplaadrondes inlassen tussendoor om volledig te kunnen aanvallen in elke snelle run die ze reden. 'Het risico daarbij, was dat je net op een oplaadronde zou zitten als de regen terug zou keren, waardoor je de snelste baanomstandigheden zou verspillen', vervolgt Hughes. 'De regen die aan het begin van Q1 nog hevig genoeg was, bleef in Q3 echter weg. Als tweede auto die in Q3 naar buiten ging, kreeg Norris de kans om zes ronden te rijden.'

Daarvan waren twee bedoeld om op te laden en vier om aan te vallen. Daardoor kwam hij weliswaar relatief vroeg over de streep voor zijn laatste ronde, maar het leverde wel een extra ronde op. 'Die stelde hem in staat om nog eens drie tienden van zijn vorige tijd af te snoepen, ondanks een groot moment in bocht 14 waarin hij zo'n zeven tienden verloor', duidt Hughes. Norris dacht zelf dat hij de pole daar had verloren, waardoor hij verrast reageerde op zijn ingenieur.

Teamgenoot Oscar Piastri begon zijn vijfde en laatste ronde precies op tijd, net voordat de klok op nul sprong, maar de voorbereiding op die ronde werd verstoord doordat hij in de vorige ronde voor Isack Hadjar moest blijven. Daardoor moest Piastri zijn oplaadmodus uitschakelen. 'Uiteindelijk maakte het niet uit, omdat de gele vlaggen in bocht 12 zijn ronde ruïneerden', weet Hughes. 'Hij moest vertrouwen op zijn eerdere poging, toen de baan nog langzamer was.'

Tegenover de pers baalde Piastri duidelijk en gaf hij aan dat het 'er beter uit had gezien als hij de gele vlaggen niet had'. Hughes denkt niet dat dat waar is: 'Piastri's onderliggende snelheid kwam sowieso niet in de buurt van die van Norris. Piastri had veel langer nodig om de banden op temperatuur te krijgen en vertrouwen te vinden in de remzones', rondt de Britse analist af. Teambaas Andrea Stella is positief ingesteld en hoopt zelfs dat Piastri mee kan doen voor de zege.