Gasly blikt terug op meest emotionele weekend: 'Mijn ouders huilden, ik wist meteen hoe laat het was'

Bij Toro Rosso toonde Gasly in 2018, in zijn eerste volledige F1-seizoen, aan dat hij over de benodigde kwaliteiten beschikte om de naar Renault vertrokken Daniel Ricciardo in 2019 te vervangen bij Red Bull. Gasly kon het tempo van Verstappen echter niet bijbenen en eindigde voor de zomerstop niet één keer op het podium, terwijl zelfs twee overwinningen wist te boeken.

Red Bull had genoeg gezien en stuurde de Fransman terug naar Toro Rosso. Voor Gasly was dit eigenlijk ergens zelfs zeer welkom, want hij voelde zich niet op zijn plek bij de Oostenrijkse renstal. 'Ik was 22 jaar oud en begon aan mijn tweede jaar in de F1. Ik kreeg geen enkele steun', blikt de Alpine-coureur in Off The Grid terug op zijn korte periode bij Red Bull. 'En dat in een groot team dat Verstappen enorm steunde. Dat was begrijpelijk, omdat hij goede resultaten behaalde', toont Gasly begrip voor de situatie.

'Maar ik begon met een nieuwe ingenieur, die uit de Formule E kwam en dus geen ervaring in de Formule 1 had. Het was een vreemde dynamiek en ik kreeg niet echt de middelen om goed te kunnen presteren', vervolgt de enkelvoudig Grand Prix-winnaar. 'Ik probeerde op mijn eigen manier te vechten omdat ik dat wilde en uiteindelijk ben ik daar om te presteren. Zij waren niet tevreden, maar ik was dat ook niet, omdat ik zag dat ik mijn potentieel niet echt kon laten zien. Toen ik te horen kreeg dat ik terug werd gezet naar Toro Rosso voelde dat bijna als een opluchting. Het voelde bijna als een soort tweede leven voor mij.'

Gasly zag zijn demotie als een nieuwe kans om de F1-wereld te laten zien wat hij in zijn mars heeft en hij had er alle vertrouwen in dat het goed zou komen. 'Je leert altijd veel meer van de moeilijke momenten en ik denk dat dit ook deels de successen, die ik sindsdien heb geboekt, verklaart', doelt de 29-jarige coureur uit Rouen onder meer op zijn overwinning op het circuit van Monza in 2020.

Maar toen hij in België voor het eerst sinds de laatste Grand Prix van 2018, weer in een outfit van Toro Rosso in de paddock verscheen, had hij nog niet kunnen bevroeden dat dit het meest emotionele weekend uit zijn leven zou worden. 'Het was met afstand het zwaarste weekend uit mijn leven. In de eerste plaats waren op de donderdag alle camera's op me gericht en stelde iedereen me vragen over de demotie en hoe ik me daarbij voelde. Het was geen fijn gevoel. Mensen spraken over zaken waar ze niks vanaf weten. Maar goed, daar moest ik doorheen. Ik wilde vooral weer racen.'

Twee dagen later gebeurde er echter iets waar Gasly nog altijd met veel emotie op terugkijkt. Zijn goede vriend Antoine Hubert kwam kort na een zware crash in de Formule 2 om het leven. 'We waren samen onderdeel van een programma van coureurs van 10 tot 15 jaar oud. Er waren zo'n 15 Franse coureurs en Antoine was er daar één van. We waren kamer- en klasgenoten, we aten en trainden samen. En we pushten elkaar. Als ik 13 push-ups deed, dan deed hij er 14 en zo ging het door.'

Gasly herinnert zich nog goed wat er op die zwarte zaterdag op het circuit van Spa-Francorchamps gebeurde. 'Ik probeerde altijd naar de F2-races te kijken en toen ik de crash zag, wist ik aanvankelijk niet wie het slachtoffer was. Maar het zag er slecht uit. Uiteindelijk vertelde een teammanager dat Antoine erbij betrokken was. Toen het overleg met het team klaar was, ben ik zo snel als ik kon naar het ziekenhuis gegaan en probeerde ik meer informatie te krijgen.'

'En toen ik naar beneden liep, zag ik mijn ouders in de verte in tranen. Ik wist meteen wat er aan de hand was', blikt Gasly terug. 'Het deed veel pijn. Het was niet de eerste keer dat ik deze emoties moest doorstaan met één van mijn beste vrienden. Twee jaar eerder had ik een vriend uit mijn geboortestad verloren. En toen overkwam het Antoine. Dan moet je 18 uur later een Grand Prix rijden. Het is ontzettend moeilijk om met deze emoties om te gaan. Ik denk dat het me jaren heeft gekost om te verwerken wat er was gebeurd en om het leven te accepteren zoals het is', stelt Gasly.

De Fransman vertelt tot slot dat hij één moment nog altijd niet los kan laten en hij heeft spijt van zijn aanpak destijds. 'Er is één ding waar ik spijt van heb en dat was in Boedapest. Na de race gingen we samen naar een feestje. Ik wilde het echter niet te laat maken, dus ik ging eerder weg. Ik probeerde hem te vinden, maar ik zag hem nergens. Even later trof ik hem buiten op het terras. Ik zwaaide naar hem, wenste hem een fijne zomer en ik zei dat ik hem in Spa wel weer zou zien.'

'Maar ik kreeg nooit meer de kans om hem te spreken voordat hij crashte. Ik zou willen dat ik misschien wat langer had gewacht in de club en hem nog een knuffel had gegeven. Deze situatie heeft me wel geleerd om de mooie momenten samen met de mensen van wie je houdt te waarderen en nooit iets als vanzelfsprekend te beschouwen', sluit Gasly af.