Hamilton over het ontslaan van zijn vader als manager: 'Soms wil je gewoon een knuffel'

De zevenvoudig wereldkampioen legt uit dat zijn vader hard werkte om ervoor te zorgen dat hij kon racen. 'Mijn vader had op een bepaald moment vier banen om ons te laten karten, want toen we begonnen met karten, kwam de meerderheid van de mensen uit arbeidersgezinnen', legt Hamilton uit in gesprek met Jay Shetty in de On Purpose-podcast. 'Dan zijn er natuurlijk een paar rijkere kinderen die iets betere toegang hebben tot apparatuur en mechanica en al dat soort dingen.'

De coureur vertelt dat het echt een gezinsuitje was om naar de kartbaan te gaan. 'Mijn vader was mijn monteur. Dus alleen ik en hij onderweg, en mijn stiefmoeder, Linda (Hamilton). Ze was er om ons te ondersteunen, ervoor te zorgen dat we volledig gekleed waren en om te zorgen dat we hadden gegeten en gedronken. Het was dus echt een familieweekend, dat deden we als gezin.'

Ook Nicolas Hamilton was bij deze uitjes van de partij. 'We reisden samen, mijn broertje zou ook mee op pad gaan, een mega-inspiratiebron. Hij werd geboren met hersenverlamming toen ik zeven was, en is tegenwoordig een spreker en hij racet', legt Hamilton uit. 'Hij heeft alle problemen getrotseerd. Ook al is hij zeven jaar jonger dan ik, hij is nog steeds een grote inspiratie.'

Toen de coureur in 2007 bij het team van McLaren kwam rijden, was zijn vader zijn manager. 'Het ding met mijn vader was dat hij de hele tijd mijn manager was. We kwamen in de Formule 1 en hij werkte zo hard', benoemt Hamilton. Wel vond hij het heel inspirerend hoe hard zijn vader werkte. 'Het was bijzonder hoe vroeg hij 's ochtends opstond, hoe weinig slaap hij had, de dag eindigde in de garage, de vrachtwagen inpakte en ons wegbacht. Het was best fenomenaal om te zien.'

Met die rol als manager was er minder ruimte om ook echt een vader te kunnen zijn. 'Ik denk dat het moeilijk voor hem was om me liefde te tonen. Soms wil je gewoon een knuffel van je vader of, als je met bepaalde dingen wordt geconfronteerd, wil je omarmd kunnen worden. Maar ik denk dat toen ik 22 of 23 jaar was, het echt intens werd, toen ik in de Formule 1 kwam.'

Er kwam tijdens de beginfase van zijn carrière veel op hem af. 'Ineens word je erin gegooid. Je gaat door van karts naar auto’s, je gaat niet naar school, je moet leren om met de media te praten, je wordt letterlijk in het diepe gegooid. En in die tijd had ik geen ander management dan mijn vader, en mijn stiefmoeder boekte vluchten en reizen', benoemt Hamilton.

Er hadden toentertijd zeker dingen beter gekund. 'Ik had geen PR, ik had niemand om me te helpen beschermen of me op dingen voor te bereiden. Qua rijden zat het goed, maar in deze dingen zijn veel fouten gemaakt', legt de Mercedes-coureur uit, die op dat moment probeerde een normaal leven te leiden. 'Maar niets is normaal voor jou op dat moment. Het ding voor mij en mijn vader: we begonnen op een gegeven moment echt met elkaar te botsen. Het was als: Ik wil echt dat je mijn vader wordt, laten we gaan en plezier hebben, laten we gaan en lachen'.

Dat plezier hadden de coureur en zijn vader al een tijd niet meer gehad, waardoor de coureur begin 2010 besloot om niet verder te gaan met zijn vader als manager. 'Dus uiteindelijk besloot ik afscheid te nemen van mijn vader en ik dacht: Ik ga een aantal beslissingen voor mezelf nemen en de fouten die ik moet maken', zo verklaart Hamilton.

Hamilton geeft toe dat nadat zijn vader geen manager meer was, de relatie tussen de twee minder werd. 'Er was zeker een periode waarin we elkaar minder spraken', zo verklaart de 38-jarige. 'Maar we hebben allebei zo hard gewerkt om weer bij elkaar te komen en we hebben nu één van de beste relaties, want hij is de eerste persoon die ik wil bellen als ik een race finish. Omdat ik weet dat hij weet hoe het is, hij was er vanaf de eerste dag bij.'

Tegenwoordig is zijn vader nog geregeld te vinden in de paddock en dat is iets wat Hamilton erg geruststellend vindt. 'Er zijn dagen dat ik het gevoel heb dat ik niet genoeg ben. Mensen kunnen zeggen: Ja, maar je hebt zeven wereldtitels gewonnen, maar toch zijn er dagen waarop ik me afvraag: heb je het nog, kun je nog steeds de beste zijn?', verklaart de coureur die dat gesprek vaak met zichzelf voert. Zijn vader kan hem in dat soort situaties dan helpen. 'Soms zeg ik iets dat misschien niet het meest positieve is. En hij zal degene zijn die alleen maar bevestigt: je kan dit, geloof in jezelf.'

Daarom blijft het voor Hamilton belangrijk om zijn vader vaak genoeg te zien. 'Het is zo belangrijk voor mensen om zulke mensen om zich heen te hebben. Ik ondersteun mezelf, ik omring me ook met andere positieve mensen. Ik denk dat het onze taak is om iedereen te helpen. Ik wil dat iedereen om me heen wint en de beste versie van zichzelf wordt', eindigt de zevenvoudig wereldkampioen.