IndyCar-seizoen 2023: kan Van Kalmthout zijn titel als toptalent waarmaken?

In tegenstelling tot de Formule E is er in IndyCar vooral sprake van continuïteit. Zo zijn de auto's nog altijd hetzelfde en worden voor het grootste deel dezelfde banen aangedaan. Op het gebied van de coureurs zijn er wel wat wisselingen, maar daar komen we later nog op terug. Allereerst een korte uitleg over het kampioenschap voor het geval je er nog niet zo bekend mee bent.

IndyCar is de grootste klasse voor open wheel racing in de Verenigde Staten. Er wordt gebruikgemaakt van de Dallara IR18, de spec-auto die een universele aero-kit heeft en rijdt op banden van Firestone. Daar zijn er maar twee van, de Primary en de Alternate - respectievelijk de harde en zachte band. Er wordt geracet op vaste circuits, ook wel road courses, stratencircuits en ovals.

Net als in de Formule 1 wordt er gebruikgemaakt van V6-motoren, zij het zonder hybride systeem, maar wel met een twin-turbo-aandrijving. Er zijn slechts twee motorleveranciers, namelijk Chevrolet en Honda. In tegenstelling tot de Formule 1 is er geen DRS om inhalen te bevorderen, maar wel push-to-pass. Dat is een systeem waarbij de coureur 60 pk extra aan vermogen krijgt door een knop op het stuur in te drukken. Iedere coureur krijgt 200 seconden aan push-to-pass en mag het gebruik ervan verdelen over de race, maar wel in stappen van maximaal 20 seconden.

Over naar de coureurs dan, want het startveld van IndyCar is er één met van alles wat. Ervaring, jong talent, kampioenen, oude bekenden: je kan het zo gek niet bedenken. De regerend kampioen is Will Power, een 41-jarige Australiër die in 2014 eveneens kampioen werd. Power rijdt in dienst van het iconische team van Roger Penske, dat ook in 2023 aan de start verschijnt met een sterrenteam. Routinier Josef Newgarden is weer van de partij en de indrukwekkende in 2021 gedebuteerde Scott McLaughlin zal proberen voor de titel te gaan.

Uiteraard zal Team Penske concurrentie krijgen van andere grote namen. Wat te denken van Andretti Autosport, met coureurs als Romain Grosjean en Colton Herta, dit dit jaar eigenlijk op de Formule 1-grid had kunnen staan namens AlphaTauri. Het niet krijgen van genoeg punten voor zijn superlicentie deed de F1-droom van de 22-jarige Amerikaan (voorlopig) de das om.

Andretti is wel één van zijn sterkhouders verloren aan McLaren. Het gaat om Alexander Rossi, die de derde coureur van het team wordt naast Patricio O'Ward en Felix Rosenqvist. Laatstgenoemde leek in eerste instantie nog zijn zitje kwijt te raken aan Álex Palou, die in 2021 kampioen werd, maar die blijft toch bij die andere grote Amerikaanse naam: Chip Ganassi Racing. En hoe dat tot stand kwam, is een lang verhaal.

Ganassi kondigde Palou eerst aan als één van de coureurs voor 2023. Palou beweerde even later op Twitter dat hij zijn contract bij het team niet had verlengd. Later kondigde McLaren de Spanjaard aan, maar zonder te vermelden of het om een stap naar het IndyCar-team ging. Het kwam uit op een rechtszaak en uiteindelijk bleek Palou bij zijn huidige team. Wel wordt hij aankomend seizoen reserve bij McLaren in de Formule 1. Doet dit contractuele verhaal toevallig een belletje rinkelen?

Palou wordt bij Ganassi vergezeld door oud-F1-coureur Marcus Ericsson en Scott Dixon, die maar liefst zesvoudig IndyCar-kampioen is. Oud-Ferrari F1-junior Marcus Armstrong en Takuma Sato, eveneens met een verleden in de F1, zijn nieuw bij het team. Armstrong en Sato wisselen elkaar af op de road courses en ovals. Meyer Shank Racing is een iets minder bekende naam, maar wel eentje om rekening mee te houden. Dit is immers het team van routiniers Hélio Castroneves en Simon Pagenaud - allebei kampioenen en allebei Indy 500-winnaars.

Ten slotte komen we bij Ed Carpenter Racing, het team van de Nederlander Rinus van Kalmthout - beter bekend als VeeKay. Van Kalmthout gaat voor zijn derde jaar bij het team, waarmee hij in 2020 debuteerde en één race won. De afgelopen seizoen eindigde de 22-jarige uit Hoofddorp als veertiende en twaalfde. 2023 moet dus het jaar worden waarin Van Kalmthout, die in 2019 tweede werd in de opstapklasse Indy Lights, definitief doorbreekt in de top tien. Hij staat namelijk wel bekend als één van de grootste talenten, samen met Palou, O'Ward en Herta.

De IndyCar-kalender van 2023 bestaat uit zeventien races, ook wel Grands Prix genoemd, verdeeld over de maanden maart tot en met september. Het jaar wordt traditiegetrouw afgetrapt in de straten van St. Petersburg, net als de Formule 1 op 5 maart, waarna de eerste oval in Texas vier weken later wordt aangedaan. Twee weken later strijkt het kampioenschap neer in Long Beach voor één van de meest populaire races van het jaar.

De grootste race van het kampioenschap, uiteraard de Indianapolis 500, is geheel volgens traditie in het laatste weekend van mei, op 28 mei om precies te zijn. Het seizoen is uiteindelijk op 10 september afgelopen met een race op de WeatherTech Raceway Laguna Seca, één van de meest geliefde banen van IndyCar- én autosportfans in het algemeen.

Mocht je al fanatiek IndyCar kijken of het op zijn minst een kans hebben gegeven: top! Mocht dat nog niet het geval zijn, dan is het toch wel een aanrader om het te doen. IndyCar stelt vrijwel nooit teleur met saaie races en het rijdersveld is van een uitermate hoog niveau. De auto's maken bovendien genoeg herrie, ook al zijn het V6-motoren, en er zijn genoeg gezichten die je al kunt kennen van de Formule 1.

Het enige nadeel dat je kunt verzinnen, is het tijdstip van de gemiddelde race. Omdat het een Amerikaans kampioenschap is, worden de races in Nederland altijd 's avonds of soms zelfs 's nachts verreden. Toch beginnen de meeste races rond een uurtje of negen en zijn ze op tijd klaar voordat het alweer de volgende dag is. Je kunt het echter ook omdraaien: door de starttijden botsen de races nooit met de Formule 1. Al met al belooft het weer een geweldig seizoen te worden, dus onze tip: ga zeker kijken!