De laatste kans op eeuwige glorie: Alonso droomt van titel drie als kroon op carrière

Alonso draait al een kwarteeuw mee in de koningsklasse van de autosport en reed mee in bijna 37 procent van alle Formule 1-races sinds de start in de jaren 50. De Spanjaard maakte zijn debuut in 2001, nog voordat de nummer drie van vorig jaar, Oscar Piastri, geboren was. De Australiër is echter niet meer de jongste van het stel. Franco Colapinto, Liam Lawson, Gabriel Bortoleto, Oliver Bearman, Andrea Kimi Antonelli en Isack Hadjar zijn nog jonger, en Arvid Lindblad was nog niet eens geboren toen de Spanjaard zijn meest recente titel won.

Fernando Alonso mag dan niet de oudste Formule 1-coureur ooit zijn, met zijn 44 jaar is hij de laatste coureur die het V10-tijdperk nog meemaakte. Op een grid waar aan het begin van het 2026-seizoen slechts zeven coureurs boven de dertig zijn (inclusief Pierre Gasly, die in februari zijn 30e verjaardag viert), is een leeftijd van 44 (en halverwege het seizoen zelfs 45) zeker opmerkelijk. Een grote invloed op zijn rijkunsten heeft het niet: wanneer de auto een beetje meewerkt, laat hij een groot deel van het veld nog achter zich.

Alonso heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij graag een derde titel zou willen winnen, en drie keer kwam de coureur zelfs heel dichtbij: in 2007, 2010 en 2013. Een paar punten meer en hij had vijfvoudig wereldkampioen kunnen zijn. Sindsdien zijn het vooral zijn motivatie en de drang om te racen die Alonso een vaste ‘presence’ maken op de grid. Na zijn laatste zege in 2013 moest hij tot 2022 wachten om weer op het podium te staan, en in 2023 voegde hij er nog een paar podiums aan toe.

Een titelkans kwam er echter niet. In 2023 was de Spanjaard competitief, maar de RB19 zo dominant dat een tweede of derde plaats vaak het hoogst haalbare was voor de man uit Oviedo. De terugval van Aston Martin halverwege het seizoen hielp ook niet. De verwachtingen voor Aston Martin zijn hoog, zowel binnen het team als wat betreft de buitenwereld. Een nieuwe fabriek en windtunnel, Adrian Newey als ontwerper, zeer ervaren personeel van andere teams en een motor van Honda moeten het verschil maken voor het team uit Silverstone.

Er is nog veel onbekend wat betreft 2026. Honda was in het vorige hybride-tijdperk niet bepaald sterk: wie kent niet de iconische boordradio’s van Alonso die steen en been klaagt over zijn McLaren, waar in die tijd een Honda-motor in zat? Het werd hem destijds niet in dank afgenomen, maar toch had de Japanse motorfabrikant er geen bezwaar tegen wederom met de tweevoudig wereldkampioen samen te werken.

Hopelijk voor de Japanners komen er dit keer geen klaagredes als ‘de motor is goed, veel langzamer dan hiervoor’ en het wellicht nog bekendere ‘GP2 engine, GP2’, gevolgd door een schreeuw van frustratie. Alonso lijkt zelf in elk geval veel vertrouwen te hebben in het komende seizoen. Hij hoopt een mooi resultaat neer te zetten en acht de kans groot dat hij dan ook zijn carrière zal beëindigen in Abu Dhabi dit jaar.

Het alternatief, een slecht seizoen, is voor de fans van de Spanjaard een geluk bij een ongeluk. Het is uiteraard niet fijn je favoriete coureur te zien worstelen, maar er is een realistische kans dat de man uit Oviedo besluit er toch nog een laatste seizoen achteraan te plakken. Een ding is zeker: gezien hun leeftijden is het onvermijdelijk dat de Formule 1 de komende tijd twee iconen van de sport zal verliezen; naast Alonso is ook Hamilton volgens sommigen bezig met de herfst van zijn carrière.

Maar hoe groot is de kans op zo’n hoogtepunt waar Alonso het over heeft? De Spanjaard wist op het nippertje nog de top tien binnen te dringen dit jaar, maar daar zal hij gezien de hype rondom Aston Martin in 2026 waarschijnlijk niet tevreden mee zijn. Denkt de coureur eerder aan een jaar als 2023, waarin hij vaak kon strijden voor het podium en uiteindelijk vierde werd in het kampioenschap? Of gaat het de coureur echt om een plek helemaal vooraan?

In 2012 maakte Alonso voor het laatst kans op de titel, maar deze verloor hij, net als in 2010, aan Sebastian Vettel en Red Bull Racing. In 2023 was het wederom de Oostenrijkse renstal die hem in de weg stond in zijn jacht op zeges. Maar nu heeft Aston Martin een belangrijke troef in handen, en wel eentje die ook een steentje, of beter gezegd, een rotsblok, bijdroeg aan de successen van Red Bull Racing: Newey.

Ze wilden al lange tijd graag met elkaar werken, de twee oudgedienden. De samenwerking tussen Alonso en Newey, beiden met lange loopbanen in de Formule 1, zou Aston Martin goede kansen moeten geven. Dat in combinatie met de eerder genoemde fabriek en windtunnel en het weghalen van toppersoneel bij andere teams biedt perspectief in een periode waarover nog veel onduidelijk is en zal blijven tot de Grand Prix van Australië, waarover Alonso al grappend zei dat hij deze wilde winnen en daarvoor alle DNF’s wilde verzamelen in 2025.

Hoe realistisch is de kans dat Alonso nog meedoet om de titel? In principe weet niemand dit. Op papier heeft Aston Martin een goede uitgangspositie met alle mensen en middelen die het team dankzij Lawrence Stroll heeft weten te vergaren. Daartegenover staat dat twee motorfabrikanten mogelijk een loophole hebben gevonden waarmee ze waardevolle tijd winnen. Het gaat hier uiteraard om Mercedes en Red Bull Powertrains. Vanuit de Aston Martin-Honda-hoek zou al bezwaar zijn gemaakt.

Daar komt bij dat Mercedes bij het ingaan van het afgelopen hybride-tijdperk zeer goede zaken deed en jarenlang dominant was. Pas in 2021 kwam hier met de titelwinst van Max Verstappen een einde aan. Aston Martin breekt nu bij het veranderen van de regelgeving met Mercedes en gaat in zee met Honda. Als de geruchten waar zijn, kan het ze duur komen te staan. Tegelijkertijd is er weinig bekend over Honda, al zei vader Stroll wel dat de verwachtingen zo hoog zijn als maar kan.

De leeftijd van Alonso lijkt geen groot nadeel te zijn. Sterker nog: de coureur heeft meer ervaring dan de anderen met het aanpassen aan nieuwe auto’s. Sinds zijn debuut in 2001 zijn de bolides enorm veranderd en ook verschillende soorten motoren zijn geen onbekend terrein voor Alonso. Iemand die op 42-jarige leeftijd nog even pole leek te pakken in Monaco zal bovendien het racen niet verleerd zijn op zijn 44e.

In 2025 sleepte Alonso af en toe ook onverwachts goede resultaten uit de nogal slechte AMR25. Er wordt wel eens gezegd dat hij resultaten uit de auto weet te slepen die er eigenlijk helemaal niet in horen te zitten. Hij zet de bolides neer op plekken waar deze eigenlijk niet horen of verdienen te zijn. Het is een vaardigheid die ook Verstappen heeft, de man die tegelijk een gevaar vormt voor eventuele titelkansen.

Na jaren gereden te hebben bij teams die niet betrouwbaar leken (McLaren en Alpine), teams waar het nét niet lukte (Ferrari) en het team dat hem weer hoop gaf na een sterk eerste seizoen (Aston Martin), lijkt Alonso voor het eerst in bijna anderhalf decennium weer een kans te maken op de titel. Bij de bookmakers van SkyBet staat de Spanjaard zelfs op de vijfde plek, ruim voor beide Ferrari-coureurs, maar achter Verstappen, George Russell, Lando Norris en Oscar Piastri. De hype is er dus nog altijd.

Een derde titel, twintig jaar na de vorige titel, zou niet alleen een geweldige prestatie zijn, maar ook een kroon op een fantastische carrière. Het doorzettingsvermogen en de racevaardigheden van Alonso, die voor meerdere collega’s een idool waren in hun jonge dagen, zouden hiermee een waardige beloning krijgen. Bovendien bevestigt het hypothetische kampioenschap zijn status als een van de grootste coureurs aller tijden, iemand die zich keer op keer weet aan te passen. Nog twee maanden en we zullen in Australië zien of er echt een kans is dat Alonso dit kan bewerkstelligen, of dat we hem wellicht in 2027 gewoon terug zullen zien.