Aston Martin had in Bahrein dé testweek nodig om vertrouwen
te tanken richting Melbourne, maar in de wandelgangen van de Formule 1 gaat het
juist over schade beperken. In een analyse van F1TV schetsen analisten
Lawrence Barretto en Ruth Buscombe een beeld dat pijn doet: de pikorde begint
zich af te tekenen, de klok tikt, en bij Aston lijkt vooral de ellende op te
tellen. Het gaat bovendien niet om één incident dat je wegwuift als
‘pech’.
Fernando Alonso kwam donderdagmiddag opnieuw tot stilstand en moest zijn programma
afbreken, terwijl anderen juist hun runs aaneenrijgen en set-ups vergelijken.
Daardoor blijft Aston Martin in een rare spagaat: je wilt prestatie zoeken,
maar je hebt eerst een basis nodig om überhaupt te weten wat je aan het zoeken
bent. En precies dat ontbreekt als je telkens stilvalt of in de garage staat.
Niks lukt
Barretto vat het probleem keihard samen: ‘We hebben teams
een slechte dag zien hebben, maar Aston Martin heeft nog geen goede dag gehad en dat is killing in een korte test.' Volgens hem kost dat het team een 'hele stapel kilometers’. Je kunt nog zo’n mooi plan hebben, maar zonder runs heb je geen
correlatie, geen bandeninzicht en geen houvast voor upgrades.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Alonso zat donderdag niet veel in zijn AMR26.
Waarom het zo stroef loopt? Omdat Aston Martin volgens Barretto
simpelweg te veel tegelijk probeert te veranderen. ‘Er verandert zó veel’, is
zijn rode draad, met als grootste blokken een nieuwe powerunit-integratie, een
versnellingsbak die van nul opgebouwd moet worden en een achterzijde die
opnieuw ontworpen is. Hij wijst ook op de menselijke kant: een groep mensen
moet samenkomen onder nieuwe technische leiding, terwijl alles onder het
vergrootglas gebeurt.
Buscombe plaatst dat in context vanuit de werkvloer. ‘Heel
lastig’, noemt ze het proces van Aston Martin. 'Normaal leun je juist op die overdracht bij een reglementswijziging: kennis, IP,
processen, alles wat al draait. Maar omdat er zo veel nieuwe teams bijkomen hebben ze dat niet.' Ze maakt de vergelijking met haar ervaring in
een nieuw project: je verliest niet alleen tijd aan grote onderdelen, maar
vooral aan kleine koppelingen, checks en procedures. En volgens Buscombe is er
eigenlijk maar één zwaardere uitdaging dan dit: ‘een team dat er vorig jaar
niet was, zoals Cadillac.’
Positiviteit?
Toch ziet Buscombe ook een route omhoog, juist omdat Aston
nu zichtbaar worstelt. ‘Het is makkelijker om grotere winst te vinden als je
verder van de pace zit’, legt ze uit. Met andere woorden: zodra de
kinderziektes eruit zijn, kun je in korte tijd grote brokken pakken. Alleen
moet je eerst die stabiele basis vinden, en daar helpen uitvallers en afgebroken
runs natuurlijk totaal niet bij.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Het wil allemaal nog niet lukken voor Newey en zijn team.
De druk is extra groot omdat het project zich nadrukkelijk
aan een grote naam heeft gekoppeld. Barretto vertelt dat
Adrian Newey ‘in
trance’ kan gaan en zich dan weinig aantrekt van het lawaai eromheen, omdat hij
maar één ding wil: de auto sneller maken. Tegelijk benoemt hij het risico. 'Newey draagt in zijn nieuwe rol als teambaas niet alleen technisch gewicht, maar ook leiderschap. Hij heeft in
het verleden bewezen dat hij het kan’, zegt Barretto, 'Maar een verandering in mindset van: het middenveld overleven naar titels bouwen kost tijd.
En die tijd voelt nu al schaars. Barretto zegt letterlijk
dat hij ‘Aston Martin gewoon een goede dag’ gunt, zodat het team eindelijk een
normaal programma kan afwerken. Maar op vrijdag gaat de malaise gewoon door bij Aston Martin en kwam
Lance Stroll in de ochtendsessie eigenlijk niet tot een serieuze ronde. Aston Martin gaat nu dus met veel minder data richting Melbourne dan rivalen als
Haas en
Audi, en dan wordt
de eerste race meteen een oefening in improviseren. De vraag is dus niet of er
snelheid in de auto zit, maar of ze hem eindelijk lang genoeg rijdend houden om
het te vinden.