Giovinazzi: de coureur die tot op heden nooit in de spotlights stond

Giovinazzi was onderdeel van de Ferrari-academie toen hij de stap naar de Formule 1 maakte. De Italiaan kreeg pas een permanente plek in de sport in 2019, maar racete al tweemaal voor Sauber in 2017. Toenmalig tweede coureur Pascal Wehrlein was geblesseerd geraakt tijdens de Race of Champions en miste de eerste twee races van het seizoen. Giovinazzi stond klaar om in te vallen voor de Grands Prix van Australië en China. De race door Albert Park verliep nog enigszins positief voor de jonge Italiaan. Giovinazzi wist twaalfde te eindigen, nadat hij zich als zestiende kwalificeerde.

Twee weken later was de euforie ver te zoeken voor de toen 23-jarige Italiaan. In China wist de coureur zijn bolide niet uit de muren van het circuit van Shanghai te houden. Tijdens Q1 stond Giovinazzi na zijn eerste vliegende ronde nog op de vijftiende plek, maar vlak voor het vallen van de vlag verloor Giovinazzi de controle over zijn auto en botste hij tegen de muur. Een dag later begon de jonge coureur achteraan op een nat Shanghai International Circuit. Nadat een crash van Lance Stroll voor een Virtual Safety Car zorgde, gingen de coureurs over op de slicks. In ronde vijf verloor Giovinazzi nogmaals de macht over het stuur en knalde weer tegen de muur aan. Een race later was Wehrlein weer terug, waardoor Giovinazzi geen stoeltje meer had.

In 2018 ging Sauber verder als Alfa Romeo. Dit team bestond toen uit Marcus Ericsson en Charles Leclerc. Een jaar later ruilde Leclerc en Kimi Räikkönen, toenmalig coureur van Ferrari, om van stoeltje. Ook Ericsson verliet het team en ging zich focussen op IndyCar. Hierdoor kwam er een plekje vrij voor Giovinazzi om zich te bewijzen in de sport. Naast 'The Iceman' had Giovinazzi het in het begin erg lastig. Het verschil tussen de twee coureurs was zowel in kwalificatie als tijdens de race immens groot. Tijdens het seizoen begon Giovinazzi zich comfortabeler te voelen in de auto en het team. Het gat met Räikkönen werd gedicht, maar de Fin was nog wel de betere van de twee. Giovinazzi scoorde dat jaar veertien punten en Räikkönen scoorde 43 punten.

Met een vijfde plek in de voorlaatste ronde op Interlagos leek het zelfvertrouwen te zijn gevonden door de Italiaan om zichzelf het seizoen daarna te gelden. Mede dankzij een auto die op geen enkele manier competitief kon zijn, werd het voor Giovinazzi en teamgenoot Räikkönen een seizoen om snel te vergeten. Beide coureurs scoorden individueel vier punten. Met dit momentum heeft het Zwitserse team ook dit jaar niet weten te breken. Opnieuw is het team in gevecht met teams als Williams en Haas, maar nu heeft zelfs Williams de weg omhoog weten te vinden. Giovinazzi scoorde tot op heden ook pas één punt en het lijkt erop dat de Italiaan niet op een geweldige noot kan eindigen.

De junior-carrière van Giovinazzi werd gekenmerkt door wisselvalligheid. De Italiaan won bijvoorbeeld de Formula Pilota China, een kampioenschap waarin hij van de achttien races er zes wist te winnen en daarnaast nog zeven keer op podium stond. Tijdens drie verschillende Formule 3-kampioenschappen eindigde de jongeling tweemaal tweede. Naast nog een overwinning in de Masters van Formula 3 kon de Italiaan geen potten meer breken. Een jaar voor zijn intrede in de Formule 1 reed Giovinazzi nog in de GP2 Series, maar wist ondanks zijn vijf overwinningen deze series niet te winnen.

Desondanks stond hij het jaar erop toch in Formule 1, zonder nog echt naam voor zichzelf te hebben gemaakt. Daarnaast had Giovinazzi geen sponsoren waardoor hij zichzelf makkelijk aan een stoeltje kon helpen. Hier stapten de vader van voormalig Formule 2-coureur Sean Gelael in. De Indonesiër zag in de Italiaan een perfecte mentor voor zijn zoon en nam Giovinazzi onder zijn hoede. Aangezien de samenwerking vader Riccardo Gelael beviel, besloot Gelael om de carrière van de jonge Italiaan te financieren. Hierdoor kon Giovinazzi zich aansluiten bij Sauber en uiteindelijk Alfa Romeo.

Toch was de financiering niet het belangrijkste element voor Giovinazzi. Hetgeen wat de Italiaan het meest op weg hielp was zijn nationaliteit en het feit dat hij van de Ferrari-academie kwam. Alfa Romeo en Ferrari hadden een afspraak dat minstens één van de rijders vanuit de Ferrari-academie moest komen. Aangezien Leclerc al naar Ferrari was verhuisd, moest Alfa Romeo dus een vervanger aanwijzen die ook van de Ferrari-academie kwam. Daarbij hielp de nationaliteit van Giovinazzi mee als marketingstrategie voor het team. Een Italiaan die voor Ferrari zou rijden was de droom van het team uit Maranello. In zijn drie jaar in de sport heeft Giovinazzi echter niet weten te overtuigen om daadwerkelijk een overstap naar Ferrari te kunnen forceren.

Maar moest Alfa Romeo zich niet aan de afspraak met Ferrari houden? Nee, want die afspraak staat sinds dit seizoen niet meer. Hierdoor kreeg het Zwitserse de ademruimte om naast Valtteri Bottas nog iemand anders buiten de Ferrari-academie te krijgen. Voor Ferrari is dat misschien een pijnlijk feit, aangezien de opleiding nu slechts nog wordt vertegenwoordigd door Leclerc en Mick Schumacher. Toch kwam het voor Ferrari waarschijnlijk ook niet als verrassing dat Giovinazzi mocht vertrekken bij Alfa Romeo, aangezien de prestaties nooit echt van de buitencategorie waren van de Italiaan.

Nu is het tijd voor een nieuw hoofdstuk voor Giovinazzi en het team van Alfa Romeo. De Zwitserse renstal heeft het volgende hoofdstuk al snel geopend. Het team maakte dinsdag ook gelijk bekend dat Guanyu Zhou volgend jaar voor Alfa Romeo zou rijden. De Chinees rijdt dit seizoen nog in de Formule 2 en brengt ongeveer dertig miljoen euro aan sponsorgeld met zich mee. Daarmee is deze deal zeer lucratief voor het Zwitserse team. De vraag is alleen of het team daarmee ook de beste coureur gekozen heeft. Voor Giovinazzi ligt waarschijnlijk een toekomst in de Formule E in het verschiet. Het is de vraag of de Italiaanse kat daar wel goed op zijn pootjes zal landen.