Vowles pleit voor einde van discussie om Mercedes-motoren: 'Anders verliest de F1 acht auto's'

Dat leidde tot politieke druk. Audi, Ferrari en Honda zouden gezamenlijk om opheldering hebben gevraagd bij de FIA, met daarbij een discussie over of de meetprocedure aangepast moet worden en hoe snel dat dan zou moeten gebeuren. Red Bull Racing zit volgens meerdere verhalen ook niet zo eenduidig in het kamp dat wil dat er nu wordt ingegrepen, als eerst werd gedacht.

James Vowles kiest in die discussie wel voor een kant, vooral omdat Williams klant is van Mercedes. Hij stelt dat de motor gewoon legaal is en dat je innovatie niet achteraf moet afstraffen. ‘Mijn standpunt is simpel: de powerunit die we in de auto hebben is volledig in overeenstemming met de regels. Dit is geen werk van een maand, maar van meerdere jaren om de powerunit op dit niveau te krijgen. We moeten als sport oppassen het geen serie wordt met allemaal dezelfde auto's. Dit is een meritocratie: de beste technische uitkomst moet worden beloond, niet gestraft', vertelt de Williams-teambaas in Bahrein tegen de aanwezige media.

Vowles begrijpt tegelijk dat anderen zich eraan ergeren, maar hij vindt dat de sport nu te veel op één puzzelstukje focust. ‘Ik weet zeker dat andere teams chagrijnig zijn. Ze hebben niet bereikt wat Mercedes heeft bereikt, maar we moeten ook oppassen. Op dit moment denk ik niet dat er iemand in de pitlane is die je kan vertellen wat de beste powerunit is, en we richten ons op één detail.’ En hij herhaalt zijn wens dat het niet ontspoort in politiek. ‘Mijn hoop is dat gezond verstand wint en dat we als sport erkennen dat we hier zijn om een meritocratie te zijn.’

Opvallend is hoe hij zijn vertrouwen in Mercedes onderbouwt met zijn eigen verleden. Vowles werkte decennialang bij Mercedes en zegt dat hij mede daarom direct weer voor die route koos toen hij bij Williams begon. ‘Ik heb 23 jaar bij Mercedes gezeten, de dag dat ik bij dit team kwam, heb ik de Mercedes-deal bij Williams opnieuw vastgelegd, juist om die reden: zij zijn ongelooflijk goed in reglementswijzigingen, lezen de regels precies zoals ze zijn, en zorgen dat je de grenzen van engineering opzoekt. Dat is precies wat deze powerunit nu vertegenwoordigt.’

Waar het écht spannend wordt, is bij de praktische kant: hoe meet je dit überhaupt eerlijk? Vowles wijst erop dat je een compressieverhouding niet zomaar één-op-één kunt testen in exact dezelfde omstandigheden als op de baan. ‘Eerst moet je een regel maken, succes daarmee, waarbij je powerunits test onder de omstandigheden waarin je op de baan rijdt.’ En hij wijst op een basaal probleem. ‘Iedereen die iets weet van compressieverhoudingen weet dat je dat eigenlijk wilt meten bij omgevingstemperatuur.’ Met andere woorden: de meetmethode is bijna net zo belangrijk als de limiet zelf.

Daarna zet Vowles een waarschuwing neer die bij veel teams op de achtergrond meespeelt: als je nu regels of tests aanpast, raak je niet alleen Mercedes, maar mogelijk een hele groep klanten die al jaren aan één ontwerp hebben gewerkt. ‘Er zijn nu twee gedachten. Aan de ene kant vraag je je af of we voldoen aan de toekomstige regelwijzigingen? Niemand weet dat.’ En dan de pijnlijke: ‘Wat doe je als je de regels effectief verandert? Dat betekent dat, als wij dan niet legaal zijn, er acht auto’s niet meedoen op de grid.’