Duitse analist vergelijkt Norris met schoonvader Verstappen: 'Hij had geen Senna-hoogtepunten'

Schmidt schetst het seizoen als een ongebruikelijke strijd tussen drie verschillende dynamieken. De eerste seizoenshelft was volgens hem vooral van Oscar Piastri, de tweede werd gedomineerd door Max Verstappen, terwijl Norris zich daar steeds tussenin wist te handhaven. Dat maakte hem niet altijd de meest opvallende coureur, maar wel de meest efficiënte. Juist die eigenschap, zo benadrukt Schmidt, blijkt in moderne Formule 1 van doorslaggevend belang.

Schmidt is duidelijk over de waarde van die aanpak. ‘Wie aan het einde de meeste punten heeft, is wereldkampioen’, stelt hij in de nieuwste aflevering van Formel Schmidt. Daarmee verwijst hij ook naar oude kritiek die vergelijkbaar was met wat Nelson Piquet ooit kreeg. ‘Hij werd verweten dat hij alleen maar efficiënt reed en geen Ayrton Senna-achtige hoogtepunten had. Maar dat hoeft ook helemaal niet.’ Volgens Schmidt reed Norris bovendien een tactisch ijzersterke finale. ‘Daar waar hij moest aanvallen, deed hij dat. Daarom is hij voor mij een verdiende wereldkampioen.’

Toch had het volgens Schmidt nooit zo spannend hoeven worden. McLaren liet onderweg te veel kansen liggen. ‘Eigenlijk hadden ze de titel al veel eerder kunnen veiligstellen’, zegt hij. Hij wijst op meerdere momenten die onnodig punten kostten. ‘De diskwalificatie in Las Vegas, de strategische fout in Qatar en het technische defect van Norris in Zandvoort.’ In het huidige Formule 1-tijdperk zijn dat geen details meer. ‘Die achttien punten ben je dan zomaar kwijt, en die haal je bijna niet meer in.’

Dat maakt de interne dynamiek bij McLaren extra interessant. Schmidt ziet parallellen met eerdere seizoenen waarin teams met twee kanshebbers zichzelf in de problemen brachten. Toch benadrukt hij dat McLaren in de seizoensfinale in Abu Dhabi juist iets bijzonders deed. ‘Voor het eerst startten beide rijders op verschillende banden en met verschillende strategieën’, legt hij uit. ‘En het geniale was: die strategie hielp beiden en schaadde niemand.’ Piastri kreeg zijn kans om te winnen, Norris zijn kans om minimaal derde te worden.

Volgens Schmidt was dat ook precies de reden waarom Piastri zich daarin kon vinden. ‘Je kunt niet verwachten dat Norris bewust tegengewerkt gaat worden zodat Piastri wereldkampioen wordt’, stelt hij. ‘Dat wist Piastri zelf ook.’ Daarmee wist McLaren in één race een deel van de fouten uit het verleden te compenseren. De pijn zat voor Piastri echter dieper, en Schmidt ziet één moment als doorslaggevend voor zijn titelverlies.

‘Voor mij was Monza het kantelpunt’, zegt Schmidt. 'De teamorder waarbij Piastri zijn positie moest inleveren, kwam hard aan. Vanuit zijn perspectief voelde dat gewoon oneerlijk.’ Volgens Schmidt verloor Piastri daar iets essentieels. ‘Ik denk dat hij daar het vertrouwen in het team is kwijtgeraakt.’ Het kostte hem vervolgens meerdere races om daarvan te herstellen.

Dat verklaart volgens Schmidt ook waarom Piastri pas laat in het seizoen weer volledig zichzelf leek. ‘Hij kwam in een alles-of-niets-situatie terecht’, legt hij uit. ‘Toen dacht hij: ik heb toch niets meer te verliezen.’ Pas toen kwam de oude Piastri weer boven. ‘Maar die gebeurtenis in Monza heeft hem uiteindelijk de wereldtitel gekost.’ In de winter verwacht Schmidt dan ook gesprekken binnen McLaren. ‘Die Papaya Rules zullen wel weer worden aangepast, vooral voor dit soort grensgevallen.’