Lando Norris kroonde zich dit seizoen tot wereldkampioen en
zette daarmee definitief de stap van ‘eeuwig talent’ naar keiharde afmaker. Bij
McLaren was de snelheid al langer aanwezig, maar dit jaar kwam daar iets bij
dat in titelgevechten vaak het verschil maakt: controle. Niet alleen over de
auto, maar ook over zichzelf, de media en de dynamiek binnen het team. Voormalig wereldkampioen Jacques
Villeneuve zag veel veranderen bij Norris, vooral naarmate de druk richting
het einde toenam. Villeneuve zag dit seizoen duidelijk
twee verschillende versies van Norris. De snelheid was er vrijwel altijd, maar
de rust ontbrak. Incidenten, zoals de crash in Canada met teamgenoot
Oscar Piastri, zorgden voor puntverlies en mentale onrust. Daarnaast had Norris
bij
McLaren in de eerste helft van het jaar niet altijd het geluk aan zijn zijde, waardoor hij vaker dan
gewenst achter zijn teamgenoot eindigde in de strijd om het kampioenschap.
Verstappen helpt Norris
Volgens Villeneuve kwam daar een duidelijke kentering in. ‘We
hebben dit jaar twee Lando’s gezien, de Lando tot Bakoe, en Lando na Bakoe’, stelt de Canadees in de
High Performance-Podcast. ‘Hij
was snel, agressief, maar sommige acties waren niet heel goed berekend.’ De
race in Bakoe werd een cruciaal moment, niet alleen door wat Norris zelf liet
zien, maar vooral door wat er bij zijn teamgenoot misging, die zichzelf in de eerste ronde al elimineerde. Het was een uitgelezen kans om terrein goed te maken op Piastri, maar Norris kende juist een lastig
weekend.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Piastri hielp Norris in Azerbeidzjan terug in het titelgevecht.
Villeneuve zag dat moment als het punt waarop ook Max
Verstappen echt in beeld kwam als titelconcurrent. ‘En Max verscheen ineens uit
het niets, zo van: wow, hij is nu een kanshebber’, aldus Villeneuve. ‘Hij wees altijd met de vinger naar zichzelf en
verontschuldigde zich de hele tijd’, merkt de oud-kampioen op, iets wat volgens
hem niet past bij een coureur die om titels vecht.
Norris kijkt niet achterom
Na Bakoe veranderde de houding van Norris zichtbaar.
Villeneuve zag een rijder die zich meer als winnaar begon te gedragen. ‘Vanaf
dat moment werd hij ook in zijn houding meer een winnaar’, zegt hij. 'In plaats
van twijfels en zelfkritiek kwam er vastberadenheid. Norris ging er vol voor en
liet dat niet alleen in interviews zien, maar vooral op de baan, waar hij
constanter en overtuigender begon te presteren.'
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Norris kwam uiteindelijk als winnaar uit de driestrijd.
Een belangrijk aspect daarin was volgens Villeneuve de
verschuiving van focus. ‘Tegen Max vechten is makkelijker dan tegen je
teamgenoot vechten’, legt de wereldkampioen van 1997 uit. De dynamiek tussen teamgenoten is complexer
dan die met een coureur van een ander team. ‘Je hoeft niet lief te doen tegen
een rijder van een ander team. Van je teamgenoot wil je winnen, maar je moet
ook vriendelijk blijven en binnen de teamlijnen kleuren.’
Die balans wist Norris in de tweede seizoenshelft beter te
vinden. ‘Op het moment dat hij zich op Max ging richten in plaats van op zijn
teamgenoot, begon hij te rijden zoals in de tweede helft van vorig jaar’, aldus
Villeneuve. Dat resulteerde in mentale kracht, betere races en vooral punten. ‘Behalve
Qatar was er eigenlijk geen weekend dat echt tegenviel’, concludeert de Canadees.