Windsor denkt niet dat Horner nog terugkomt als teambaas: 'Misschien een rol binnen de FIA'

In die context plaatst Windsor ook vraagtekens bij het idee dat Horner ooit zijn eigen Formule 1-team zou moeten willen bezitten. De suggestie dat hij bijvoorbeeld Williams had moeten overnemen, vindt hij achteraf gezien weinig logisch. Horner heeft volgens Windsor altijd geopereerd binnen een duidelijke structuur, waarin hij optimaal functioneerde als schakel tussen technische toppers en de commerciële of bestuurlijke bovenlaag. Dat model werkte bij Red Bull, maar is niet zomaar te kopiëren.

Windsor wijst er in een livestream op zijn YouTube-kanaal op dat Horner al vroeg zijn eigen pad volgde binnen de autosport. Na een bescheiden carrière als coureur bouwde hij succesvolle teams op in de juniorcategorieën, voordat hij door Red Bull werd benaderd om Jaguar Racing over te nemen. ‘Christian is Christian’, stelt Windsor. ‘Hij had zijn eigen carrièrepad als coureur, zette sterke Formule 3000- en Formule 3-teams op en werd daarna gevraagd om Jaguar te runnen.’ Volgens Windsor deed Horner dat uitstekend, maar vooral dankzij één cruciale beslissing.

Die sleutel tot succes was volgens Windsor het aantrekken en beschermen van Adrian Newey. ‘Hij haalde Adrian binnen en liet hem zijn werk doen’, zegt Windsor. ‘Hij gaf hem de ruimte om zijn eigen mensen te kiezen en fungeerde als buffer tussen Adrian en alles wat engineers niet willen.’ Juist dat vermogen om een technisch genie af te schermen, maakte Horner uitzonderlijk effectief. Het leidde tot een reeks wereldtitels en een dominante periode voor Red Bull Racing.

Volgens Windsor wordt die rol vaak onderschat. Horner was niet per se uniek als teammanager, maar hij was op het juiste moment de juiste persoon. ‘Hij was niet anders dan veel anderen die een team kunnen runnen’, stelt Windsor. ‘Maar hij deed één ding beter dan mensen als Ron Dennis of Frank Williams: hij hield Adrian tevreden.’ Dat maakte volgens Windsor het verschil. De successen vloeiden voort uit die stabiliteit, niet uit Horner als allesbepalende architect.

Nu Newey niet langer onderdeel is van Red Bull, plaatst Windsor vraagtekens bij Horners toegevoegde waarde elders. ‘Zonder Adrian zie ik hem niets bijzonders doen’, stelt hij keihard. In zijn ogen zijn er genoeg capabele managers in de paddock, zoals Jonathan Wheatley, die vergelijkbare taken kunnen uitvoeren. Het unieke element van Horners succes is daarmee verdwenen, waardoor een overstap naar een ander team weinig logisch zou zijn.

Daarom ziet Windsor een heel ander toekomstpad voor Horner. Niet aan het roer van een nieuw team, maar in een bestuurlijke rol binnen de sport. ‘Als ik Christian was, zou ik kijken naar iets als FIA-president’, suggereert hij. Een positie binnen de FIA of zelfs een rol bij Liberty Media, in de lijn van Formula One Group, past volgens Windsor veel beter bij zijn profiel. ‘Waarom zou hij nog een team willen runnen?’ vraagt hij zich hardop af. ‘Dat slaat nergens op.’

Windsor benadrukt daarbij dat dit geen afrekening is met Horner. Integendeel, hij spreekt met respect over wat Horner heeft bereikt. ‘Hij heeft zijn carrière precies zo doorlopen als je zou verwachten’, zegt Windsor. Maar juist omdat die carrière zo succesvol is geweest, ziet hij weinig reden om nogmaals hetzelfde risico te nemen. In plaats daarvan ligt er volgens Windsor een logische volgende stap buiten de pitmuur, op het niveau waar beslissingen over de sport als geheel worden genomen.