Exclusief Felipe Drugovich: dominante F2-leider ‘focust honderd procent’ op Formule 1

Voor de vaste Formule 2-kijker is Felipe Drugovich inmiddels een huiskamernaam geworden. Sinds 2020 vertoont de jongeling zijn racekunsten op het laatste treetje onder de Formule 1, en met het nodige succes. Reeds zeven overwinningen scoorde Drugovich, waarvan liefst vier in de afgelopen drie maanden. In de tussenstand van het huidige kampioenschap heeft Drugovich van niemand wat te duchten: naaste rivaal Théo Pourchaire kijkt tegen een kolossale achterstand van 49 punten aan.

Voor Drugovich is het team MP Motorsport uit Westmaas een bijzonder warm bad. De Braziliaan lijkt enkel in Nederlandse dienst uit te kunnen blinken. Ga maar na: in debuutjaar 2020 boekte Drugovich, ook destijds racend voor MP, als debutant het knappe aantal van drie overwinningen. Zijn daaropvolgende overstap richting het gerenommeerde Virtuosi-team bleek echter een mispeer. In 2021 verzamelde Drugovich een handvol verloren podiumplekjes, winnen deed hij niet. Dat is dit jaar wel anders. Bij MP draait de Braziliaan pardoes weer als een tierelier.

Verwerkt MP op racedagen toevallig een magisch kruid in Drugovich’ ontbijt? 'Haha, dat is een goeie', gniffelt de dominante F2-coureur. 'Zou het daadwerkelijk aan dat kommetje havermout in de ochtend liggen? Nee, om eerlijk te zijn: dit jaar lukt het me gewoon weer om te winnen. Ik voel support van het team en mijn wagen is bovendien razendsnel. Als ik gewoon mijn werk doe, dan gaat het zoals het nu gaat – goed.'

Toch is het opmerkelijk dat Drugovich in een veld met onder meer Mick Schumacher, Callum Ilott en Yuki Tsunoda (2020) de ene na de andere zege greep, vervolgens vorig jaar zo genadeloos door de mand viel, om nu de tegenstanders met huid en haar op te vreten. Drugovich legt uit.

'MP Motorsport stond voor het seizoen 2020 voor een aantal nieuwigheden. Er kwam een aantal nieuwe techneuten, kundige luitjes, die tijd nodig hadden om hun draai te vinden in de Formule 2. Daarom ging ik naar Virtuosi (vroeger Russian Time, RO), vanwege de ervaring. Maar gek genoeg werkte niets. Er waren simpelweg teveel races waarin ik niet scoorde of tegen aparte problemen aanliep. Toen ik voor dit seizoen terugkeerde bij MP was het team een aantal stappen verder dan in 2020. Daarom klopt nu ineens alles.'

'Dit klinkt natuurlijk hartstikke mooi, maar het is niet eenvoudig om terug te keren na zo’n moeilijk seizoen als dat ik had bij Virtuosi. Het zelfvertrouwen kreeg een stevige knauw. Na het seizoen heb ik een psycholoog in de arm genomen en dat werpt z’n vruchten af. Het is een Braziliaan, hij gaat niet mee naar de races, maar ik spreek hem geregeld en ik merk dat ik er baat bij heb. Om het kort samen te vatten: we trainen de gedachtegang.'

Wat dat precies betekent? 'Kijk, als je in het racecircus ronddraait en elke twee weken op een ander circuit rijdt, dan gaat het allemaal zijn gangetje. Maar als je in de winterstop een paar maanden stilzit en tijd hebt om na te denken.. that’s not great.'

'Je gaat je eigen missers langs en begint te twijfelen aan bepaalde zaken. Nu weet ik dat ieder persoon op zijn of haar eigen vlakken potentie en vaardigheid heeft, en het aan hem of haarzelf is om dat tot een georganiseerd geheel te smeden. Als dat lukt, dan valt alles op zijn plaats.'

Drugovich is door zijn ooms geïntroduceerd in de wereld van het racen. Die ooms runnen een bedrijf in reserveonderdelen, eentje waar Drugovich’ jong overleden vader vroeger een aandeel in had. 'Mijn familie houdt van racen. Mijn ooms racen op amateurniveau. Ze hebben me nooit gepusht, maar stonden wel vooraan om me te helpen zodra ik eens wilde proeven aan de kartsport.'

'Toen ik acht jaar oud was, vroeg ik of ik het eens mocht proberen op een serieus circuit. In het begin nam ik het karten nog niet bloedserieus, ik zag het als een verzetje. Maar toen ik na een tijdje het Braziliaans kampioenschap won, wist ik dat ik autocoureur wilde worden. In de zomer van 2013 zei één van mijn ooms dat het tijd werd om naar Europa te gaan.' Sindsdien woont Drugovich met zijn moeder in Italië.

Brazilië en autosport is in het verleden een prachtcombinatie gebleken. Emerson Fittipaldi was de eerste Braziliaan die een Grand Prix op zijn naam schreef (Watkins Glen, 1970, red.), om kort daarna tweemaal het wereldkampioenschap te veroveren. Nelson Piquet en Ayrton Senna domineerden de jaren tachtig en de vroege jaren negentig. Beiden kroonden zich liefst driemaal tot de beste van de wereld. Sinds het vertrek van Felipe Massa (2017, red) is Brazilië Formule 1-coureurloos. Toch zit het met de populariteit van de sport wel snor.

'Autosport is een tijdje op de achtergrond verdwenen, een jaartje of tien geleden. Maar nu is Brazilië weer racefan. Dat komt door Netflix. Net als in Amerika is het hier heel hard gegaan. Ik verbaas me daar weleens over! Soms tref ik vrienden die me vertellen de Grand Prix in São Paulo te willen bezoeken, waarvan ik dan denk, goh, jij begreep vroeger toch helemaal niets van de sport?'

Drugovich verklaart. 'Het werkt mee als er een Braziliaan aan de top staat. De favoriete sport in Brazilië is namelijk de sport waarin een Braziliaan wint, haha. In Brazilië word je snel met Senna vergeleken en dat vind ik niet correct, want ik mag nog geeneens naar zijn voetsporen kijken. Het positieve daaraan is dat men smacht naar een nieuwe held. Het is een gigantische eer om de Braziliaanse vlag en de Braziliaanse mensen te vertegenwoordigen, en ik wil hun steun heel graag omzetten in zeges en titels.'

Als Drugovich wordt gevraagd naar zijn Formule 1-idool, valt de naam Senna logischerwijs direct. 'Ik ben geboren in het jaar 2000 en heb hem nooit live gezien, maar de beelden op YouTube en de informatie uit boeken liegen er niet om. Mijn idolen zijn Senna en Niki Lauda.' Een interessante keuze, die toelichting verdient. Want Senna en Lauda, zijn dat niet twee compleet tegenovergestelde typen? 'Goh, nu je het zegt – ja. Misschien is het omdat Lauda zo’n doorzetter was. Dat spreekt mij aan. Bovendien was mijn over- overgrootvader een Oostenrijker, dus we delen onze roots! De manier waarop hij terugkwam na dat ongeluk is bijzonder bewonderenswaardig.'

Als we stiekem toch vergelijken met Senna – iets wat van Drugovich dus eigenlijk niet mag – zien we dat de betreurde Braziliaan debuteerde op zijn 24ste. Aangezien Drugovich net 22 is geworden, kan je stellen dat hij nog even de tijd heeft. 'Weet je wat het is: ik ben laat begonnen. Gelukkig is de trend van het moment niet meer op superjong talent gefocust. Toen Max Verstappen er op 17-jarige leeftijd in kwam, probeerde iedereen zo vroeg mogelijk te debuteren. Dat is nu niet meer zo', verwijst de Braziliaan onder meer naar zijn oud-teamgenoot Zhou, die een jaar ouder is dan hijzelf.

Hoe het eruit had gezien als Drugovich evenals Verstappen op 17-jarige leeftijd in de Formule 1 was gedebuteerd? 'Pfff.. ik was niet voorbereid geweest. De snelheid is niet zo’n probleem, daar wen je als professioneel racecoureur heel rap aan. Het zit ‘m in volwassenheid en consistentie. Juist die twee factoren groeien met de jaren. Sommigen, zoals Max, hebben dat heel vroeg. Anderen hebben wat meer tijd nodig.'

In het Formule 2-veld van 2022 valt de kleurstelling van Red Bull in extreme mate op. Liefst vier coureurs rijden in de rode stierenkleuren, tot voor kort stonden er zelfs vijf Red Bull-pupillen op de grid. Daarnaast zijn ook Alpine, Williams, Mercedes en Sauber vertegenwoordigd met juniorrijders. Drugovich is niet één van hen. Heeft niemand hem gevraagd, of houdt hij ze zelf op afstand?

'Een beetje van beide. Ik heb tot dusver niet de juiste kans gekregen. Dat houdt in: testcoureur worden en meters maken. Ik ga geen documentje tekenen waarin staat dat ik enkel de teamkleding mag dragen. Er deden zich geen goede kansen aan, that’s it. Hopelijk komen die nog. Om eerlijk te zijn vind ik het wel een beetje frustrerend.'

Zijn er alternatieven? Drugovich reed immers in het verleden nog een blauwe maandag in het Indy Pro 2000-kampioenschap, in het jaar dat Rinus ‘VeeKay’ van Kalmthout daar de titel won. 'Destijds mocht ik invallen voor een geblesseerde coureur. Momenteel heeft Formule 1 de eerste prioriteit. Als dat niet lukt, dan zou ik het geweldig vinden om in IndyCar of het WEC te racen, maar op dit moment focus ik mij voor de volle honderd procent op de Formule 1.'