Verstappen heeft extra voordeel in Qatar, hoe kan Red Bull dit uitbuiten?

De Grand Prix van Monaco was dit seizoen de eerste Grand Prix van het seizoen met minimaal twee verplichte pitstops. Komend weekend volgt de tweede Grand Prix van het seizoen met minimaal twee verplichte pitstops. De reden hiervoor is haast tegenovergesteld aan de aanleiding voor de regel in Monaco, en daarnaast zijn er subtiele verschillen in de regelgeving.

Het Losail International Circuit zorgt al jaren voor uitdagingen bij Pirelli. De kerbstones in combinatie met de vele snelle bochten en het type asfalt leveren problemen op. 'We hebben de ervaring van twee jaar geleden, al ging het toen vooral om de kerbstones', vertelde Simone Berra van Pirelli. 'Afgelopen jaar was de hoge slijtage van de band zelf het probleem. Dat noemen we volumetric wear. Dit zorgde voor schade aan het karkas. We moeten al deze factoren meenemen, omdat de structuur en weerstand van de band in dit opzicht niet echt veranderd zijn vergeleken met vorig jaar.'

In 2023 werd de maximale stintlengte op achttien ronden vastgelegd. Met een raceafstand van 57 ronden verplichtte dit de coureurs om minimaal drie pitstops te maken. Dat leverde weer andere problemen op. De Grand Prix werd begin oktober verreden bij extreme temperaturen en omdat de coureurs geen banden hoefden te sparen, konden ze haast 57 kwalificatieronden rijden. De hitte en enorme G-krachten zorgden ervoor dat verschillende coureurs onwel werden.

Pirelli hoopte een jaar later dat het probleem opgelost was na het aanpassen van de kerbstones, maar dat bleek valse hoop te zijn. Coureurs konden hun rondetijden moeiteloos vasthouden, ook al sleet het rubber van de banden. Dat zorgde ervoor dat coureurs zo lang doorreden dat het loopvlak helemaal verdwenen was. Dit leidde uiteindelijk tot meerdere klapbanden. Om een herhaling van dat scenario te vermijden herintroduceert Pirelli nu toch weer de maximale stintlengtes.

In Monaco werd de tweestopper juist verplicht omdat de bandenslijtage nihil is en inhalen onmogelijk was. De Formule 1 hoopte met een verplichte tweestopper ervoor te zorgen dat de actie op strategisch gebied werd gecreëerd in plaats van op de baan. Daarnaast was de regel niet helemaal hetzelfde: in Monaco was er geen maximale stintlengte, wat ervoor zorgde dat coureurs tijdens een Safety Car in twee opeenvolgende ronden konden stoppen. Verder waren de coureurs verplicht om de drie verschillende bandencompounds te gebruiken.

Dat hoeft in Qatar niet. Coureurs moeten wel aan de normale bandenregels voldoen en dus twee verschillende bandentypes gebruiken, maar je mag bijvoorbeeld twee stints op mediums rijden en één keer op de harde banden. Vanwege de maximale stintlengte zijn extreme strategieën zoals pitstops in opeenvolgende ronden uitgesloten. Je schiet er namelijk niks mee op in de rest van de race.

De regel van Pirelli is duidelijk in het nadeel van McLaren. Het Britse team is ijzersterk als het aankomt op bandenmanagement. Dat voordeel valt grotendeels weg in Qatar, omdat de coureurs sowieso niet langer dan 25 ronden op de Pirelli-banden moeten rijden. Die 25 ronden zullen voor Max Verstappen en de coureurs van Mercedes en Ferrari geen probleem vormen.

Ter indicatie: in 2024 gebruikte Pirelli dezelfde bandencompounds (C1, C2, en C3), en na 32 ronden hadden alleen George Russell, Kevin Magnussen, en Valtteri Bottas al een pitstop gemaakt. De rest reed nog steeds door op de mediumbanden, die steeds sneller werden. Het ging pas mis bij de klapbanden voor Lewis Hamilton en Carlos Sainz. Daardoor volgde een Safety Car, waarbij iedereen naar de harde banden wisselde.

Door de regel van Pirelli hoeven Verstappen, Mercedes, en Ferrari hun banden lang niet zo extreem te managen als in andere races. Dit zal deze drie teams een voordeel geven ten opzichte van McLaren, dat de banden sowieso al minder hoeft te managen in een gemiddelde slijtageslag.

Je zou verwachten dat coureurs met een verplichte tweestopper eerder uitkomen bij de zachte banden, maar het verleden bewijst het tegendeel. In 2023 moesten de coureurs verplicht drie pitstops maken, en zelfs toen vermeden haast alle coureurs de zachte banden. De C3-band is te zacht voor het Losail International Circuit en over een langere stint zijn de mediumbanden en harde banden competitiever.

Een tweestopper met twee keer mediums en één keer hard is dus het meest waarschijnlijk. Daarnaast werkt het timen van pitstops anders. Je wordt nu gedwongen om te stoppen en maakt een pitstop niet per se vanwege steeds slechter wordende rondetijden. Dat maakt de undercut veel minder krachtig en zorgt voor een andere benadering van de pitstops.

Over het algemeen zullen coureurs de stintlengtes zo lang mogelijk maken. Met een totaal van 57 ronden mag je in theorie in ronde 7 en ronde 32 stoppen, en je stops dus zo vroeg mogelijk inplannen, maar wat als er in ronde 45 nog een Safety Car komt? Gezien de klapbanden uit het verleden is dit een zeer denkbaar scenario. Het meest logische scenario, los van undercuts, is dus om in ronde 25 en 50 te stoppen, zodat je je kans maximaliseert om van een (Virtual) Safety Car te profiteren.

Vervolgens moet je nog rekening houden met de mogelijke undercuts. Als je na 24 ronden stopt, weet je zeker dat je concurrent een ronde later moet stoppen. Als je dus een undercut doet, heb je een enorm voordeel, omdat je concurrent geen kans heeft om de stint te verlengen en zo een bandenvoordeel te pakken. Dit element zal voor iets eerdere pitstops zorgen, vermoedelijk rond de 24e en 48e ronde. Daarmee zet je wel in op mogelijke Safety Cars, maar bescherm je jezelf tegen undercuts. De meest logische volgorde is om te starten op mediumbanden, dan te wisselen naar harde banden, en de race af te sluiten op een korte stint op mediums.

Naast de speciale pitstopregels hebben we ook nog de sprintrace. Dit is belangrijk, omdat teams in een sprintweekend geen dertien sets banden krijgen, maar slechts twaalf. Bandensets zijn dus altijd schaars in een sprintweekend en dat wordt nu alleen maar extremer, omdat coureurs verplicht drie bandensets moeten gebruiken in de Grand Prix.

De mediumband is de beste keuze voor de sprintrace én twee stints van de Grand Prix, maar de coureurs krijgen hier maar vier sets van en daarnaast moet je in SQ1 en SQ2 ook al twee sets mediumbanden gebruiken. Dit betekent dat de coureurs die favoriete bandencompound in de enige vrije training links laten liggen. In VT1 mag je een eerste stint op harde banden verwachten en dan een wissel naar de zachte banden.

In de sprintkwalificatie zullen de coureurs die SQ3 halen dus twee sets mediumbanden moeten gebruiken en een set van de zachte banden. In de sprintrace (negentien ronden) gebruiken de toppers dan vermoedelijk gebruikte mediumbanden uit SQ1. Als je SQ2 hebt gehaald en in de sprintrace een nieuwe set mediumbanden gebruikt, moet je in de Grand Prix met een gebruikte set rijden. In de hoofdkwalificatie zullen de coureurs hun zes sets zachte banden opmaken als ze Q3 halen. De coureurs in de top tien houden dan net genoeg nieuwe banden over voor een tweestopper met twee keer mediums en één keer hard.

Daarmee wordt ook meteen het nadeel van deze speciale Pirelli-regel duidelijk. De strategische speelruimte wordt weggehaald, mede via de maximale stintlengtes, en mede door de bandenschaarste in een sprintweekend. Doordat bandenmanagement een kleinere rol speelt, worden de kwalificatie en de openingsronde ook alleen maar belangrijker. Na die eerste ronde zal inhalen erg lastig zijn.