Column | Browns nieuwste verzoek aan de FIA is een hypocriete poging om Red Bull in te dammen

De discussie tussen Red Bull en McLaren groeit langzaamaan uit tot een politiek steekspel tussen twee kampioenschapsrivalen. Red Bull is ervan overtuigd dat McLaren een geheim wapen heeft wanneer het gaat om het controleren van de banden. Red Bull heeft volgens het doorgaans goed ingevoerde Auto, Motor und Sport zelfs warmtecamera's ingezet om vast te stellen wat er bij de bolides van de Britse renstal gebeurt.

De camera's zouden een poging zijn om aan te tonen dat het remsysteem van de McLarens koeler blijft dan het remsysteem van andere teams, wat een direct voordeel oplevert in bandenmanagement. Gedurende de Grands Prix is al meermaals duidelijk geworden dat hier een megavoordeel zit van McLaren, en Red Bull is naarstig op zoek naar de gouden formule voor dit onderdeel. McLaren lijkt de code gekraakt te hebben, Red Bull nog niet.

Dit onderwerp staat onder hoogspanning. Toen Horner in Drive to Survive aangaf dat Red Bull bewijs had dat McLaren water gebruikte in de banden, een duidelijke aantijging en insinuatie dat McLaren de regels overtreden had, raakte McLaren-CEO Brown geïrriteerd. Ter provocatie van deze beschuldigingen plaatste hij zelfs een fles met de tekst 'bandenwater' op de pitmuur gedurende het raceweekend.

'Er is een team dat ons voortdurend probeert te destabiliseren met dit soort beschuldigingen', stelde Brown. Zijn oplossing om het bestoken van Horner voor eens en altijd de das om te doen? Een prijskaartje hangen aan het indienen van een protest. Hoewel de Formule 1-teams met forse budgetten werken, is voor de meeste een bedrag tussen de 25.000 en 50.000 pond niet mals.

In een poging om Red Bulls politieke spelletjes in te dammen, stelt Brown een radicale maatregel voor: teams zouden een aanzienlijke som geld moeten betalen om officiële protesten in te dienen - niet alleen bij de FIA, maar ook voor 'publieke beschuldigingen'. Daar bovenop stelde hij dat deze bedragen zouden moeten meetellen binnen het budgetplafond als het protest ongegrond blijkt.

'Als je echt denkt dat er een technisch probleem is, dan heb je het recht om dat te melden. Maar dan moet je het ook op papier zetten en geld inleggen', aldus de Amerikaanse teambaas. Nou is het zo dat financiële dreigementen bij goed boerende Formule 1-teams geen enorm groot effect hebben, maar toch vormt de suggestie een significant gespreksonderwerp in de paddock.

Browns voorstel klinkt logisch, maar gaat vooral voorbij aan een hele lange manier van werken binnen de Formule 1. Brown draait al een tijdje mee, maar ook weer niet zó lang. In hoeverre was hij bijvoorbeeld op de hoogte van de constante stroom aan wederzijdse protesten die in het vorige reglementaire tijdperk plaatsvond tussen Red Bull en Mercedes?

Deze twee teams gingen destijds ter ondersteuning van de titelstrijd tussen Lewis Hamilton en Max Verstappen het gevecht met elkaar aan - op én naast het circuit. Een van de eerste voorbeelden hiervan is het directe protest tegen het DAS-systeem, dat Mercedes tijdens de testdagen introduceerde, en een jaar later alweer in de archiefkasten moest stoppen als een staaltje innovatief maar onreglementair ingenieursschap. Het voorbeeld test vooral dat deze dynamiek eerder regel dan uitzondering is binnen de sport.

Daarnaast zou het principieel onjuist zijn om financiële barrières op te werpen voor het controleren van regelconformiteit. De technische reglementen zijn juist bedoeld om een gelijk speelveld te creëren. Het moet daarom altijd mogelijk blijven om mogelijke overtredingen zonder financiële consequenties aan te kaarten. Een team met een kleiner budget zou anders ten onrechte benadeeld worden in diens mogelijkheden om regelovertredingen aan te vechten.

Ironisch genoeg is Browns reactie precies het type strategische zet waarvan hij Red Bull beschuldigt. Door te pleiten voor financiële sancties op protesten, probeert hij de technische voorsprong van McLaren te beschermen door het moeilijker te maken deze aan te vechten. Het is een slimmere, meer overkoepelende politieke manoeuvre die de dominante positie van zijn team zou verankeren en voornamelijk bevestigt hoe slinks de Amerikaan te werk gaat op het hoogste politieke niveau van de sport.

Browns suggestie gaat veel te ver in het inperken van de technische discussie die de Formule 1 juist zo boeiend maakt. Teams moeten de vrijheid houden om invloed uit te oefenen op de technische reglementen en de naleving ervan, zonder financiële drempels. De verantwoordelijkheid voor het reguleren van protestprocedures moet exclusief bij de FIA blijven om te voorkomen dat de sport verwordt tot een nog groter politiek slagveld.

Bovendien zou Browns voorstel de sportieve balans verder verstoren. Als een team als McLaren, dat momenteel al een significante voorsprong geniet, beschermd wordt tegen technische uitdagingen, ontstaat er een situatie waarin innovatie en creativiteit worden ontmoedigd in plaats van beloond. De geest van de Formule 1 vereist dat teams elkaar constant blijven uitdagen, ook op reglementair gebied.

Net zoals het ontwikkelen van de eigen auto is het inperken van de ontwikkeling van de andere auto iets wat de sport juist maakt tot wat het is. Het is niet alleen een gevecht op het circuit, maar ook een gevecht dat minstens zo boeiend is en naast het circuit plaatsvindt. Gevoel voor progressie is belangrijk, ook in een sport als de Formule 1, maar deze progressie moet wel de juiste richting ingaan.

De technische oorlog tussen Red Bull Racing en McLaren is slechts een volgend hoofdstuk in een lange geschiedenis van Formule 1-rivaliteiten. Hoewel Browns frustratie begrijpelijk is, gaat zijn voorstel om financiële sancties te verbinden aan protesten ver. Of het hier ook werkelijk van komt, is dan ook zeer de vraag. De sport is gebaat bij openheid en transparantie rond technische innovaties en mogelijke regelovertredingen.

In plaats van barrières op te werpen, zou de focus moeten liggen op het verbeteren van de procedures rond technische protesten. De FIA moet hierin het voortouw nemen met duidelijkere richtlijnen, zonder een deelessentie van de sport - het zoeken naar technische grenzen - te ondergraven. Want uiteindelijk is de technische strijd achter de schermen net zo fascinerend als de strijd op de baan.