Verstappen onschadelijk gemaakt na 24 jaar ploeteren, racefans worden beroofd

Er is in de afgelopen weken heel veel gezegd en geschreven over de kritiek van Max Verstappen op de Formule 1, uiteraard ook hier op F1Maximaal.nl. Verstappen wordt richting de uitgang gestuurd door Juan Pablo Montoya en hypocriet genoemd door Marc Surer, maar krijgt ook veel steun, van bijvoorbeeld Peter Windsor en commentator René Hoogterp. Ja, de kritiek van Verstappen is keihard, maar ook volledig verklaarbaar. De Formule 1 heeft Verstappen onschadelijk gemaakt.

Wat maakt de Formule 1 bijzonder? Waarom ben je verliefd geworden op de sport? Bij de antwoorden op die vragen zul je veel verwijzingen horen naar 'de snelheid', 'het geluid', en vooral toch ook de coureurs die de sport bijzonder maken. Ayrton Senna heeft 32 jaar na zijn dood nog altijd een legendarische status in Brazilië. Michael Schumacher kleurde de hele wereld rood, en Max Verstappen trok heel Nederland naar de televisie.

Max Verstappen combineert het robotachtige van Schumacher met alle kwaliteiten die Jos Verstappen een smaakmaker maakten. De vader van Max Verstappen was ook als middenvelder een enorm populaire coureur, omdat de passie van de Limburger proefbaar was. Misschien was de Montforter soms te agressief, maar hij ging voor elk gaatje en geen enkele race was saai. Bij de eerste druppels op het circuit zat je als fan handenwrijvend op de bank.

Schumacher tilde de sport naar een hoger niveau qua professionaliteit. De Duitser stond erom bekend dat hij topfit was en op het circuit ronde na ronde op de limiet kon rijden. Schumacher kende al zijn monteurs en toonde interesse in hun privélevens. De buitenwereld zag een übercompetitieve coureur, die met het vizier omlaag voor niemand medelijden had. Insiders zagen een wereldster, die altijd met beide voeten op de grond was blijven staan en vooral ook bescheiden was. Audi-teambaas Jonathan Wheatley vergeleek beide topcoureurs afgelopen weekend nog na een vraag van F1Maximaal.nl.

24 jaar geleden schreef Schumacher geschiedenis. In een extreem dominant seizoen evenaarde de Ferrari-coureur de vijfde wereldtitel van Juan Manuel Fangio, die al 45 jaar op eenzame hoogte stond. Rond datzelfde moment stapte ene Max Verstappen voor het eerst in een kart, gecoacht door vader Jos Verstappen, die dat jaar aan de zijlijn moest toekijken, voordat hij bij Minardi weer terugkeerde in de sport.

Het zou het begin zijn van een onvergetelijk avontuur voor de familie Verstappen, maar ook voor de hele Formule 1-wereld. De Verstappens reisden heel Europa af in het busje van Jos om van kartcircuit naar kartcircuit te rijden. Buiten de wedstrijden om reed Verstappen in Genk eindeloos rond. Zo liet de half-Belgische Naomi Schiff afgelopen week nog weten dat de jonge Limburger zelfs nooit een pauze nam.

Het kartavontuur duurde zo'n elf jaar. Verstappen won in 2013 alles wat er te winnen viel. In september van dat jaar werd hij als vijftienjarige wereldkampioen in de karts, nadat hij ook al Europees kampioen geworden was. De Verstappens hadden ruim een decennium gewerkt aan het verfijnen van een zelden vertoond talent. Op dat moment was nog niet duidelijk hoe goed coureurs als George Russell en Charles Leclerc waren, omdat deze coureurs steevast achter Verstappen aanreden. De enige laatste test was nog de overstap naar de single seaters.

Verstappen debuteerde in 2014 in de Florida Winter Series. Will Buxton heeft zich al heel vaak gelukkig geprezen dat hij daar als gastrijder bij aanwezig mocht zijn. 'Max was een van die kinderen waar je constant dingen over hoorde en las', vertelde Buxton daarover in een interview met F1Maximaal.nl. Hieronder vind je een deel van dat interview terug.

'Ik weet nog in de Florida Winter Series, dat de data van iedereen gedeeld werd', zo omschreef Buxton de droom van elke analist in een veld van jonge talenten. 'Na elke sessie werden de data van alle coureurs over elkaar gelegd. Je kon dus direct zien wat hij in de bochten deed', aldus Buxton, die vol ontzag achterbleef. 'Je zag hoe snel hij op het gas kon gaan, en hoeveel sneller hij in het midden van de bochten was. Dat was zó anders dan bij de andere coureurs.'

Buxton had op dat moment niet meer de ambitie om de absolute top te bereiken, maar dat zat bij de meeste aanwezige coureurs heel anders. Buxton besefte dat die jongelingen het weekend dus ook heel anders ervaren zullen hebben. 'Je kon ook de andere coureurs naar die data zien kijken, en je zag echt dat ze dachten: shit, hoe krijg ik dit voor elkaar? Hoe boots ik dit na?' zo legde Buxton de wanhoop van de andere coureurs uit.

Buxton zag om zich heen de nodige dromen uiteenspatten. 'Het talent van Verstappen was daar meteen duidelijk, niet alleen vanwege het vergelijken van de data, maar ook aan de gezichten van de andere coureurs. Sommige van deze coureurs dachten dat ze het helemaal gingen maken, maar ze dachten op dat moment: shit, ik ben toch niet dat supertalent, en ik ga de top niet redden, deze jongen is het nieuwe supertalent.' Dat bleek ook het geval te zijn.

Verstappen sloeg de Renault 2.0 over en stapte meteen in de Formule 3 in. Hoewel Esteban Ocon dat jaar kampioen werd, veroverde Verstappen de harten van veel racefanaten. Het drieluik op de Norisring leverde Verstappen een contract van Helmut Marko en Red Bull op, maar ook op andere circuits deed Verstappen onmogelijke dingen. Zo zette hij Ocon drie races op rij te kijk op Spa-Francorchamps met inhaalacties binnendoor en buitenom.

In augustus 2014 werd Verstappen aangekondigd als jongste coureur in de geschiedenis van de sport. Als 16-jarige broekie wandelde hij de paddock in België binnen en stond hij in het middelpunt van de aandacht. Verstappen heeft fouten gemaakt in zijn beginjaren, maar over zijn talent hoefde nooit getwijfeld te worden. 'Deze jongen zit voor zijn twintigste verjaardag in een auto van een van de topteams', voorspelde Martin Brundle in China 2015, in Verstappens tweede weekend.

Die voorspelling kwam uit. Verstappen debuteerde in mei 2016 voor Red Bull en stuntte meteen met een onvergetelijke zege. Niki Lauda noemde Verstappen 'het talent van de eeuw' en Verstappen maakte die reputatie waar. In 2021 hield hij zich van begin tot eind staande in een keiharde strijd met Lewis Hamilton en Mercedes. De historische ontknoping staat eigenlijk symbool voor Verstappen: het kan nooit eens op een normale manier gaan.

Verstappen had al heel wat teamgenoten versleten, toen hij in 2021 wereldkampioen werd. Carlos Sainz kwam bij Red Bull op een zijspoor en vertrok naar Renault. Daniel Ricciardo vluchtte voor Verstappen in 2018 en ging eveneens naar Renault. Pierre Gasly redde het ook niet bij het hoofdteam en ging via Toro Rosso/AlphaTauri naar, jawel, Renault/Alpine. Alexander Albon stond in 2021 aan de zijlijn na een loodzware periode naast Verstappen. Hij omschreef Verstappens rijstijl ermee dat 'de gevoeligheid van een computermuis op maximaal was gezet'.

Sindsdien heeft Verstappen ook Sergio Pérez, Liam Lawson, en Yuki Tsunoda als teamgenoten gehad. Veel van deze coureurs hebben zich bij andere teams ruimschoots bewezen, maar konden naast Verstappen niet overleven. Het verschil in de kwalificatie bedroeg doorgaans een halve seconde en werd in de laatste seizoenen alleen maar meer. In de Grands Prix vormde Verstappen een eenmansteam.

In die tijd werd veel gesproken over de lastig te besturen Red Bulls. Het Oostenrijkse team zou elk jaar een auto bouwen, waar alleen Verstappen mee kon omgaan. Zelf liet de Nederlander meermaals optekenen dat hij geen rijstijl had en zich juist aan de auto aanpaste. Dat aanpassingsvermogen is misschien wel Verstappens grootste kwaliteit en ook dat is geen toeval.

Jos Verstappen heeft zijn zoon van kleins af aan getraind om de auto perfect aan te voelen. Hij stuurde de jonge Max vaak op pad met een afstellingsfout en wilde van zijn zoon weten wat er niet klopte. Of Verstappen moest keer op keer trainingswedstrijden van een ronde of drie rijden om steeds beter te worden bij de starts. Max Verstappen werd zo goed dat Jos Verstappen op een gegeven moment zelfs dacht dat de kart van zijn zoon meer vermogen had dan die van de broertjes Pex.

Na het wisselen van de karts bleek dat niet het geval te zijn: ook in een andere kart was Verstappen op de rechte stukken niet bij te houden. De Limburger verfijnde zijn gevoel in de kart dusdanig dat hij met veel meer snelheid uit de bochten kwam dan de rest van de wereldtop in de karts. Dat werd ook zijn handelsmerk in de Formule 1 en bezorgde zijn teamgenoten enorme klappen in hun carrières.

Peter Windsor heeft de rijstijl van Verstappen vaak tot in detail omschreven. De Brit weet dat Verstappen uitblinkt in het kort maken van de bochten. Daarbij gaat het niet over het krap aansnijden van de bocht, maar om het verlengen van de rechte stukken. Lewis Hamilton zoekt de limiet op bij het ingaan van de bochten, Verstappen remt juist voorzichtig in en voelt dan het gripniveau aan. Op basis daarvan corrigeert hij binnen milliseconden en maximaliseert hij de exit. Dat gevoel is aangeboren en inmiddels 24 jaar lang verfijnd. Dit is de reden waarom zijn teamgenoten kansloos tegen hem waren.

En toen kwam 2026. Alles is dit jaar anders. Kun jij als coureur later remmen of eerder op het gas dan een andere coureur, dan word je op de rechte stukken aangepakt, omdat je batterij sneller leeg is. Een coureur die niet kan wat Verstappen wél kan, loopt de achterstand op het rechte stuk weer in, omdat deze coureur minder gas kan geven in de bochten en dus zijn batterij veel minder hoeft te managen.

De mooiste bochten in de Formule 1 verliezen hun magie. Bocht 11 in Australië? Polesitter George Russell was in zijn poleronde al secondenlang zijn batterij aan het opladen. Bocht 7 in China? Coureurs sjokken zij aan zij door de snelle linkerknik, want de limiet hoef je niet op te zoeken. Een of andere slimme engineer heeft namelijk bedacht dat het efficiënter is om daar de batterij op te laden, want daar kost dat minder tijd en je moet het lange rechte stuk opgaan met een volle MGU-K. Reken maar op meer van hetzelfde in prachtige bochten als Copse, Pouhon, of Blanchimont.

Verstappen heeft een uniek talent en zich 24 jaar uit de naad gewerkt om beter en beter te worden. Vergis je hier niet in: Verstappen is ongelofelijk getalenteerd, maar heeft vooral ook bizar hard gewerkt om dit niveau te kunnen bereiekn. Dit jaar kan de kok van Aston Martin (volgens Fernando Alonso) of de oma van James Hunt (volgens Windsor) hetzelfde. Ja, er zijn ook positieve coureurs en de races hebben meer actie. Zet het verstand op nul, dan is het leuk om te kijken. Maar inhaalacties die nog twintig jaar in je geheugen blijven staan? Vergeet het maar.

Wellicht vallen de harde woorden van Verstappen dan wat beter te begrijpen. Zijn kritiek is hard en zijn desinteresse overduidelijk. Vraag hem naar het huidige seizoen en zijn gezicht betrekt. Vraag hem naar zijn GT3-avontuur of het talent van Kimi Antonelli en de Limburger tovert een brede lach tevoorschijn. In China was de desinteresse overduidelijk. 'Om eerlijk te zijn heb ik het niet eens gevraagd', gaf Verstappen voor de Grand Prix openlijk toe. 'Ze zeiden dat ze het gingen oplossen.' Nou, niet dus. Een dag later ging het weer mis.

Zijn de negatieve instelling van Verstappen en zijn desinteresse slecht voor Red Bull? Ja, natuurlijk. Valt hem dat kwalijk te nemen? Niet echt. Verstappen is één met zijn emoties en dat maakt hem juist zo'n speciale coureur. De sport gaat hem aan het hart en het zit niet in de aard van het beestje om maar mooi weer te spelen. De sfeer binnen Red Bull wordt hier vast niet beter van, maar Verstappen heeft Red Bull juist door die passie jarenlang aan de top gehouden. Zelfs een gefrustreerde Verstappen blijft daarnaast van onschatbare waarde.

Verstappen rijdt lang niet zo ver voor Isack Hadjar als voor zijn vorige teamgenoten. Betekent dit dat Hadjar een betere coureur is dan zijn voorgangers? Geen idee, en dat is nu precies het probleem van de Formule 1 anno 2026. De verschillen tussen de coureurs worden kleiner gemaakt. Verstappens magie in de bochten levert nu veel minder op, want hij krijgt ofwel de opdracht om de batterij op te laden, ofwel hij betaalt hier op het rechte stuk de prijs voor.

De coureurs moeten het gaspedaal zoveel mogelijk vermijden en worden daarvoor beloond. Ze zoeken geen limieten op, maar voeren instructies van de engineers uit. Dit zie je ook bij andere teams. Passen deze auto's beter bij Kimi Antonelli en Lewis Hamilton? Nee, maar net als Verstappen kunnen George Russell en vooral Charles Leclerc niet meer veel tijd winnen met hun talent.

In China kwalificeerden de Mercedes-coureurs zich vooraan, gevolgd door twee Ferrari's, twee McLarens, Pierre Gasly, en twee Red Bulls. Ze staan gewoon per team gesorteerd, met uitzondering van Franco Colapinto. De absolute topcoureurs zijn nu net zo snel als hun teamgenoten. We zien Leclerc en Hamilton al drie races met elkaar duelleren. Is dat leuk of een bewijs dat stuurmanskunsten niet meer voor grote verschillen zorgen? Russell en Antonelli zijn ook al twee Grands Prix even snel en zelfs Verstappen heeft maar een paar tienden marge op zijn teamgenoten.

Dit geldt ook voor de teams. De achterstand van Red Bull op Mercedes bedraagt nu ongeveer een seconde per ronde. Het probleem is dat je je batterij meer moet sparen als je je chassis verbetert. Win je tijd in de bochten, dan betaal je de prijs daarvoor op de rechte stukken. Hierdoor worden de verschillen in de sport kunstmatig klein gehouden. En Verstappen, die vijf jaar op rij is uitgeroepen tot beste coureur door de teambazen, moet machteloos toekijken.

De Formule 1 moet zo snel mogelijk ingrijpen. Over de regels kan altijd getwist worden, maar de sport is altijd mooier als de coureurs het verschil kunnen maken en voorin terug te vinden zijn. In de praktijk zijn er wel enkele grote struikelblokken, want de FIA heeft de steun van de teams nodig om de regels nu nog aan te passen, en daar zitten Mercedes en Ferrari natuurlijk niet op te wachten.

Verstappen waarschuwde voor de ondergang van de Formule 1 en dat is terecht. De sport zal altijd blijven staan en door honderden miljoenen bekeken worden, maar de magie van de sport verdient een beschermde status. Dat moeten de topteams zich ook goed in de oren knopen, tenzij zij de 'wereldkampioenen van de batterijen' willen worden.

En Verstappen? Die zal altijd een manier vinden om zijn talent te tentoonstellen. Komende zaterdag is het alweer zover. Een GT3-auto en de Nordschleife vormen een van de mooiste combinaties die je je kunt bedenken en daar trakteert Verstappen alle autosportfanaten over enkele dagen op. Op 16 en 17 mei volgt de 24 uur van de Nürburgring, en vermoedelijk rijdt Verstappen ook op 11 april en 17-19 april op het Duitse circuit. Verstappen zal dus altijd voor magie blijven zorgen. Nu is het aan de Formule 1 om ervoor te zorgen dat zij daar het toneel voor blijven.