Carrière van de eenmalig wereldkampioen Button kwam aansjokken en ging uit als nachtkaars

Racen zat bij geboorte al in het bloed van Button, want zijn vader was rallycross-coureur. Hij kreeg op jonge leeftijd dan ook al een kart en liet gelijk merken dat hij talent had, door zijn eerste race te winnen. De kans om vele jaren later in een auto van Prost Grand Prix te rijden, zette zijn carrière in een stroomversnelling. Door namelijk direct de vaste coureur van het team, Jean Alesi, te verslaan, waren de ogen op de jonge Brit gericht en zo ook die van Frank Williams. Dat zorgde ervoor dat Button in 2000 zijn debuut kon maken in de Formule 1 bij het team met negen constructeurskampioenschappen achter de naam.

In zijn tweede race wist hij punten te scoren en was toentertijd de jongste coureur die dat wist te bereiken. Echter lieten grote wonderen vervolgens wel op zich wachten, want in zowel de Williams, als de Benetton en Renault in de twee daaropvolgende jaren, was het succes beperkt. In 2003 maakte de coureur de overstap naar BAR en daar ging het een jaar later beter. Hoewel er nog geen overwinning inzat, werd Button wel zes keer derde, vier keer tweede en pakte hij zijn eerste poleposition en dat was genoeg voor de derde plek in het kampioenschap.

Het 2005-seizoen van BAR was daarna echter weer minder sterk, maar in 2006, toen het team Honda heette, kwam na vele podiums eindelijk een overwinning tijdens de Hongaarse Grand Prix. De coureur kwalificeerde zich als vierde, maar ontving wel een gridstraf van tien plaatsen door een nieuwe motor. Tijdens de race regent het en dan komt het talent van Button bovendrijven. Hij passeert onder andere Michael Schumacher en wint de race. ‘Ik kan niet geloven dat het zoveel jaar heeft geduurd, maar we hebben het eindelijk gehaald’, zegt een trotse Button na afloop.

De Brit eindigde het 2006-seizoen als zesde in het kampioenschap en daarmee leek het team stappen te hebben gezet. De twee daaropvolgende jaren vielen echter weer enorm tegen. Met in totaal negen punten in 2007 en 2008 werd hij vijftiende en achttiende en daarmee leek de weg naar de top weer erg ver weg.

Daarbovenop kwam de financiële crisis, waardoor Honda in 2008 liet weten zich terug te trekken uit de Formule 1. Button kreeg een aanbod om bij Toro Rosso te rijden, maar dat wees hij af, omdat het team geen winnende auto zou kunnen afleveren. Het huidige team van de Britse coureur was tegelijkertijd op zoek naar iemand die het wilde kopen. De teambaas van Honda, Ross Brawn, toverde de renstal om tot Brawn GP en zocht naar sponsors. Button tekende bij het team en stemde in met een loonsverlaging.

Tijdens de tests voorafgaand aan het 2009-seizoen bleek de Brawn BGP 001 met Mercedes-motor enorm sterk. Het team koos voor een dubbele diffuser en dat bleek uiteindelijk een meesterlijke zet. Tijdens de seizoensopener in Australië wist Button dan ook de poleposition te pakken en teamgenoot Rubens Barrichello startte naast de man met startnummer 22 op de eerste rij. De Brit wist uiteindelijk elke ronde van de race aan de leiding te rijden en pakte daarmee de eerste overwinning van het seizoen. Met Barrichello als tweede, leek het eindelijk een goed jaar te worden voor Button.

Ook de tweede race van het jaar werd gewonnen door Button. De derde race eindigde de coureur als derde achter beide Red Bulls, maar de vier daaropvolgende races was de Brit opnieuw oppermachtig. ‘Jullie hebben een monster van een auto voor me gebouwd’, roept Button dolblij over de boordradio na afloop van de Turkse Grand Prix. Hij stond op dat moment eerste in het kampioenschap en met 61 punten had hij meer dan het dubbele aantal dan iedereen die niet in een wagen van Brawn GP reed. Niets leek Button dat jaar nog te gaan stoppen.

De race in Turkije bleek echter de laatste overwinning van Button in dat jaar. De andere teams wisten namelijk ook de dubbele diffuser op hun wagens te zetten, waardoor de concurrentie enorm toenam. Bij de vijf Grands Prix die volgden, eindigde Button niet op het podium, maar in Italië werd hij nog wel derde. Met nog twee races te gaan ging de coureur van Brawn GP echter nog steeds aan de leiding van het kampioenschap. Hij had zelfs veertien punten voorsprong op de tweede man, Barrichello. Dat betekende dat hij al kampioen kon worden in Brazilië, waar hij startte vanaf de veertiende plek.

Button reed een nette inhaalrace en eindigde de een-na-laatste Grand Prix als vijfde, waarmee hij zowel de coureurs- als de constructeurstitel binnensleepte. ‘We are the champions, my friend’, zong Button luidkeels over de boordradio. ‘Ik realiseerde al snel dat je niet alleen de auto kan besturen in de weekenden en kan hopen op het beste. Het wordt je leven en het neemt verder alles in beslag. Dit kampioenschap winnen in 2009 is dan ook een ongelofelijk gevoel en ik zal het nooit vergeten’, vertelt Button na afloop. In Abu Dhabi werd de Brit uiteindelijk nog derde en wint daarmee het kampioenschap met elf punten voorsprong op Sebastian Vettel.

Vanaf 2010 opereert Brawn GP onder de naam Mercedes, maar Button besluit om de overstap te maken naar McLaren. Men suggereerde namelijk dat de coureur de titel alleen maar had gewonnen dankzij een sterke wagen en hij wilde bewijzen dat dat niet zo was. Zijn eerste seizoen bij de Britse renstal werd hij vijfde en een jaar later eindigt hij als tweede. Het lijkt een goed teken, maar vanaf 2012 gaat het weer achteruit. Button wint in totaal acht races bij McLaren en staat nog eens achttien keer op het podium.

Strijden om de titel zit er echter nooit meer in en daarmee gaat zijn Formule 1-carrière als coureur uit als een nachtkaars. Button doet daarna nog mee aan andere races en kampioenschappen, maar keert uiteindelijk toch weer terug naar de koningsklasse. Bij zijn oude liefde Williams gaat Button namelijk aan de slag als senior adviseur en tot op de dag van vandaag is hij nog vaak te zien bij Sky Sports als analist, waar iedereen kan genieten van zijn jarenlange ervaring in de sport.