Hamilton ziet teamgenoot Leclerc niet als concurrent: 'We hebben hetzelfde doel, maar ik wil winnen'

2025 verliep moeizaam voor de zevenvoudig wereldkampioen en dit jaar voelt voor Hamilton dan ook als een nieuw startpunt. Niet alleen persoonlijk, maar ook sportief, met een volledig nieuw technisch reglement. Ferrari maakte tijdens de wintertest in Bahrein indruk, met Charles Leclerc bovenaan de tijdenlijst op de slotdag. Toch plaatst Hamilton daar nuance bij. Testtijden zeggen weinig over verhoudingen. Wat voor hem telt, is hoe het team zich ontwikkelt en hoe hij zich daarin positioneert.

Hamilton beschrijft zijn aanpak als een proces van eerlijke zelfanalyse. ‘Je moet eerst precies begrijpen waar je staat’, legt hij uit. ‘Niet oppervlakkig, maar echt diepgaand. Wat ging goed? Wat ging fout? Vervolgens stel je duidelijke doelen en werk je systematisch toe naar verbetering. Mijn doel was om wereldkampioen te worden met Ferrari. Dat is niet gelukt. Daar moet je niet omheen draaien.’

Dat mislukte doel ziet hij echter niet als een definitieve conclusie. ‘Dat het niet is gelukt, betekent niet dat het niet kan’, benadrukt hij. ‘Het betekent dat je naar binnen moet kijken. Je moet jezelf confronteren met lastige vragen: doe ik werkelijk alles wat mogelijk is? Kan ik professioneler, scherper, consistenter zijn?’ Volgens Hamilton begint vooruitgang bij zelfkritiek, niet bij excuses of externe factoren.

Tegelijkertijd waarschuwt hij voor de unieke druk die Ferrari met zich meebrengt. ‘Bij dit team is de verantwoordelijkheid voelbaar in elke vezel’, zegt hij. ‘Als je je daardoor laat verpletteren, verlies je niet alleen focus, maar ook plezier.’ En juist dat plezier is essentieel. ‘We moeten terug naar de reden waarom we ooit begonnen. Toen ik de nieuwe auto zag, voelde ik me weer gelukkig als een kind. Dat gevoel wil ik vasthouden.’

Rijden voor Ferrari noemt hij zonder aarzeling een privilege. ‘Er zijn maar twee mensen ter wereld die in de Formule 1 met een Ferrari mogen rijden, en ik ben er één van’, zegt hij. ‘Dat is bijna surrealistisch. Je vertegenwoordigt miljoenen mensen. Dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee, maar ook trots. Het is een missie die groter is dan jezelf.’

Toch benadrukt hij dat hij zijn eigen pad moet volgen. ‘Wat voor andere coureurs werkt, werkt niet automatisch voor mij’, legt hij uit. ‘Iedereen heeft een andere manier van werken, een ander karakter. Ik moet authentiek blijven in mijn aanpak. Alleen dan kan ik het maximale uit mezelf én uit het team halen.’

Ondanks de tegenvallende resultaten van de laatste jaren, de laatste Ferrari-wereldtitel is ruim zeventien jaar geleden, blijft de zogeheten 'Tifosi' altijd achter het team staan, dat heeft Hamilton in zijn eerste jaar ook al meegekregen. ‘Hun empathie is ongelooflijk’, zegt hij. ‘Ze staan achter je op goede dagen, maar ook wanneer het tegenzit.’ Beloftes doet hij bewust niet. ‘We kunnen niets garanderen. Dat zou niet eerlijk zijn.’ Wat hij wel ziet, is de toewijding binnen Maranello. ‘Als je door de fabriek loopt, zie je hoeveel energie en passie iedereen erin stopt.’

Het nieuwe reglement voor 2026 maakt hem zichtbaar enthousiast. ‘Technisch gezien begint iedereen weer vanaf nul’, zegt hij. ‘Dat maakt dit een unieke kans.’ Voor Hamilton voelt het als een frisse bladzijde. ‘Er is niets spannenders dan samen iets nieuws opbouwen, zonder vastgeroeste verhoudingen. Dit is het moment waarop visie, samenwerking en lef het verschil kunnen maken.’

Afgelopen jaar lukte het Hamilton niet om op het podium terecht te komen, iets dat teamgenoot Charles Leclerc wél lukte. Het is dan ook onvermijdelijk dat hij wordt vergeleken met Leclerc, maar hij ziet de Monegask niet als concurrent. ‘Ik zie het niet als ik tegen Charles’, stelt hij. ‘Ferrari is één geheel. Mensen beleven Ferrari bijna als een religie. We willen allebei winnen. Natuurlijk hoop ik dat ik het ben die wint, maar we werken voor hetzelfde doel.’