Iconen vergeleken: 'Dat maakt een coureur geweldig, en Max kan dat, net zoals Senna dat kon'

De voormalige teammanager van Williams maakte Senna van dichtbij mee, en begint door aan te geven dat het lastig is om coureurs uit verschillende tijdperken te vergelijken: 'Als je hem (Max Verstappen, red.) vergelijkt met Ayrton (Senna, red.) of met Jim Clark of Jackie Stewart of zelfs met Niki Lauda, dan vergelijk je hem met coureurs die nog handmatig moesten schakelen (met een versnellingspook, red.), en die hun linkervoet moesten gebruiken om te koppelen en remden met hun rechtervoet. Daarom is het heel, heel lastig om coureurs uit verschillende tijdperken te vergelijken.'

Windsor is wel gespecialiseerd in het analyseren van de rijstijlen van verschillende coureurs, en hier kan de Brit wel het een en ander over zeggen: 'Ik zou zeggen dat Max de bochten duidelijk korter aansnijdt dan Ayrton. Ayrton was relatief klassiek in zijn aanpak en sneed zijn bochten wijd aan. Niet zo wijd als Jenson Button, maar vergelijkbaar met bijvoorbeeld David Coulthard. Nigel Mansell, Max Verstappen en Lewis Hamilton snijden de bochten daarentegen veel krapper aan.'

Volgens Windsor zijn er bepaalde karakteristieken waar je de topcoureurs aan kunt herkennen: 'Sinds Tazio Nuvolari en Bernd Rosemeyer zijn de beste coureurs altijd in staat geweest om de auto de manipuleren op basis van een gevoel voor wat de auto op dat specifieke moment doet, en voor wat de auto gaat doen als je een bocht instuurt. Hierbij kunnen lichte veranderingen in de hoeveelheid benzine, de bandentemperatuur, de bandendegradatie, de baantemperatuur, en de buitentemperatuur een cruciaal verschil betekenen in hoe je de rempedalen moet bedienen. Het anticiperen van al deze factoren en het manipuleren van de auto is hét kenmerk van een geweldige Grand Prix-coureur, en Max kan dat, net zoals Ayrton Senna dat kon.'

Windsor herinnert zich nog goed hoe hij de legendarische Senna vroeg naar één specifiek kenmerk van zijn rijstijl. 'Een ander punt dat Ayrton kenmerkte is zijn aparte manier van het bedienen van het gaspedaal, want dat was zijn manier om aan te voelen wanneer hij op het gas kon gaan. Hij bouwde die gewoonte al heel snel op: hij tikte het gaspedaal heel lichtjes en kort aan, zodat hij kon aanvoelen wanneer hij weer de bocht uit kon accelereren. Dat was een beetje onnodig, en ik ken geen enkele andere topcoureur die dit deed, en ik vraag me nu nog altijd af of hij nog beter had kunnen zijn zonder deze gewoonte. Ik denk dat het hem mogelijk wel geholpen heeft in het turbo-tijdperk. Later deed hij dat nog altijd, dus ik vroeg hem er een keer naar, en hij zei dat dit de enige manier was waarop hij het juiste moment kon aanvoelen (om op het gas te gaan, red.), en hij zei: Misschien is het niet zo goed om te doen, maar dat is mijn manier van rijden.'

Zoals gezegd zal Verstappen nooit in actie komen in de auto's die in de tijd van Senna werden gebruikt, maar Windsor is niet de enige die het graag had willen zien. 'Ik zou zo graag Max met een handmatige versnellingsbak aan het werk willen zien, om te zien hoe goed hij zou zijn in het terugschakelen en of hij kan schakelen zonder de koppeling te gebruiken, alle dingen die de toppers uit die tijd konden doen. Ik denk dat hij waarschijnlijk briljant zou zijn, net als Lewis Hamilton.'

Ik denk dat het geweldig zou zijn om Max of Lewis of Nigel (Mansell, red.) of Damon Hill of een andere topcoureur te zien doen wat Stirling Moss deed, of moest doen, namelijk zijn moment kiezen bij het inhalen van achterblijvers. Je moest in acht nemen dat de achterblijver je misschien niet gezien had of je misschien wel gezien had, maar toch geen ruimte wilde geven', verwijst Windsor naar een tijd dat de blauwe vlaggen nog niet bestonden in de Formule 1.

De blauwe vlaggen werden in 1995 geïntroduceerd, een jaar nadat Senna te overlijden kwam. 'Je moest de persoonlijkheid van de achterblijver beoordelen, en je auto zo plaatsen dat de achterblijver geen andere keuze had dan je langs te laten, en je moest dat op zo'n moment doen dat je problemen veroorzaakte voor degene waar je mee voor positie streed. Dat gebruik van de achterblijver is onderdeel van de kunst van het besturen van een raceauto, vind ik. We hebben dat nu natuurlijk niet meer met de GPS, al hadden we op vrijdag in Melbourne geen GPS. Ik zou Max en Lewis zo graag in zo'n omgeving aan het werk zien, maar dat zal helaas nooit gebeuren.'

Verstappen heeft al regelmatig aangegeven dat hij niet één specifieke rijstijl heeft, maar zich altijd aanpast aan wat de auto nodig heeft. 'Ik denk dat hij wel degelijk een specifieke rijstijl heeft, zeker', antwoordt Windsor op de vraag of het klopt dat Verstappen geen specifieke rijstijl heeft. 'Dat kunnen zelfs de instellingen van zijn pedalen of de koppeling zijn, of hoe de knoppen op het stuur ingesteld zijn. Het is altijd interessant om die verschillen per coureur te zien, en dat stamt af van de stijl.'

Windsor herkent in Verstappen niet zozeer een modernere versie van Ayrton Senna, Michael Schumacher of Lewis Hamilton, maar moet eerder denken aan de wereldkampioen van 1992. 'Ik denk dat zijn stijl meer gekenmerkt wordt door zijn simpele benadering van het racen. Hij staat het niet toe dat alle externe factoren zijn leven of werk gecompliceerder maken. De coureur die daar het meeste mee overeen komt is Mansell, die heel, heel vergelijkbaar is in zijn bekwaamheid om alles terug te brengen tot de belangrijkste elementen. Er is zoveel data, nu meer dan ooit, zoveel telemetrie, waardoor het makkelijk is om in de war te raken en te veel gebruik te maken van de data. Een goed voorbeeld hiervan is Daniel Ricciardo bij McLaren, die probeerde om Lando (Norris, red.) bij te houden door de data te gebruiken. Door dit te doen verloor hij zijn gevoel en hetgeen dat hem eigen maakt. Dat is een hele makkelijke val om in te trappen.'

Waar Verstappen in uitblinkt is het remmen, meent Windsor: 'De echte kunst is om je linkervoet te gebruiken om onderstuur uit de auto te halen, maar toch geen rondetijd te verliezen. Dat is waar Max enorm goed in is, en dit is meteen nog een kenmerk van de topcoureurs. Hij kan heel natuurlijk aanvoelen wat hij nodig heeft om snel te zijn, en dat stamt weer af van zijn simpele benadering van het racen. Hij weet dat als hij met onderstuur moet leven om goede tractie te hebben, dat hij dat moet accepteren. Pérez daarentegen zal dan misschien zeggen dat hij wel goede tractie heeft, maar ook onderstuur, en zal zijn ingenieurs vragen om een oplossing te vinden voor het ondersturen van zijn auto. Als gevolg verliest hij dan zijn goede tractie. Dat heeft niks met telemetrie of data te maken, maar met natuurlijke aanleg.'

Het is dan ook geen toeval dat de teams waar Verstappen en Hamilton voor rijden vaak tot goede prestaties komen, aldus Windsor. 'Ik denk dat ook dat als Max en Lewis bijvoorbeeld voor AlphaTauri reden, je zal zien dat de auto na een maand of twee beduidend sneller wordt. Natuurlijk zijn de coureurs zelf ook sneller, maar coureurs als Max en Lewis zullen de ingenieurs totaal andere feedback geven, en elke verandering die ze voorstellen zal de auto verbeteren. Veel coureurs stellen veranderingen voor die de auto misschien makkelijker maken om te besturen, maar niet noodzakelijk sneller. Coureurs zijn enorm belangrijk voor de prestaties van een team. Ik vind het belangrijk om te zeggen omdat we na de races altijd hele verhalen horen, waarbij de coureur nooit iets te verwijten valt. Je hoort altijd dat het een geweldig weekend was en het team veel punten gescoord heeft, of wat voor problemen de coureurs tegenkwamen, maar je hoort zelden dat een coureur drie plekken hoger had kunnen eindigen als hij beter werk had geleverd.'