De vraag waar Charles Leclerc staat binnen de hiërarchie van
de Formule 1, is actueler dan ooit. De Ferrari-coureur rijdt al jaren op hoog
niveau, maar ziet zijn naam opvallend vaak buiten de echte titelgesprekken
vallen. Niet omdat zijn prestaties tekortschieten, maar omdat de auto waar hij mee opereert zelden meewerkt. Het afgelopen seizoen liet Leclerc opnieuw zien waarom hij
zo hoog wordt aangeschreven in de paddock. Zonder grote uitschieters in
media-aandacht, maar met constante prestaties, reed hij een van zijn meest
volwassen jaren. Terwijl de spotlights vooraf vooral gericht waren op andere
verhalen binnen Ferrari, zoals de komst van
Lewis Hamilton, kon de Monegask zich richten op zijn werk. Dat leverde
rust op, en volgens kenners ook zijn beste vorm in tijden.
Leclerc is er klaar voor
Volgens
Ted Kravitz is Leclerc inmiddels volledig rijp voor
het grote werk. ‘Hij is dit jaar briljant geweest’, stelt Kravitz in een
Sky Sports-Podcast. ‘Ik denk dat
hij in mijn top vijf staat.’ Daarmee plaatst hij Leclerc nadrukkelijk in het
rijtje coureurs dat volgens hem klaar is voor een wereldtitel. Kravitz kijkt
daarbij ook verder dan Ferrari. ‘Als
Aston Martin over een paar jaar met een
nieuwe auto en een
Honda-motor goed is en ze krijgen
Max Verstappen niet, dan zou ik
Charles daar zeker heen zien gaan.’
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Kravitz hoopt dat Aston Martin Verstappen of Leclerc weet te strikken.
Ook
Karun Chandhok ziet een duidelijke ontwikkeling bij
Leclerc. ‘Ik vind hem absoluut niet overschat’, zegt hij. ‘Mensen hebben dat in
het verleden wel geroepen, maar dit seizoen is hij fantastisch geweest.’
Chandhok wijst erop dat Leclerc heeft geprofiteerd van de relatieve rust rondom
zijn persoon. ‘Al die drukte rondom Lewis voorafgaand aan het seizoen gaf hem de ruimte
om zich goed voor te bereiden en gewoon zijn ding te doen.’
Die afgenomen aandacht werkte volgens Chandhok bevrijdend.
Leclerc hoefde zich minder te verhouden tot externe verwachtingen en kon zich
focussen op details. ‘Hij is stilletjes zijn werk gaan doen’, aldus Chandhok,
die benadrukt dat juist die benadering vaak leidt tot consistentie. In een veld
waar kleine fouten direct worden afgestraft, kan dat het verschil maken tussen
meedoen en winnen.
Goede voorbeelden
De discussie verschuift vervolgens naar een breder probleem
binnen de Formule 1: carrièreplanning.
Bernie Collins wijst erop dat de sport
vol zit met voorbeelden van coureurs die minder titels wonnen dan hun talent
rechtvaardigde, daar is Leclerc er tot nu toe ook onderdeel van. ‘We hebben zoveel rijders die niet de wereldkampioenschappen
hebben gewonnen die ze eigenlijk hadden moeten winnen’, stelt Collins. ‘Dat
heeft vaak te maken met managementbeslissingen en timing.’
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Alonso's carrièrekeuzes pakten vaak slecht uit.
Als voorbeeld noemt zij
Fernando Alonso. ‘Alonso is een goed
voorbeeld. Hij zat vaak bij teams die nét niet goed genoeg waren.’ Volgens
Collins wordt de rol van managers structureel onderschat. ‘Niemand kijkt echt
naar de manager van die coureurs, terwijl die persoon enorm belangrijk is.’ Ze wijst ook op
recente voorbeelden. ‘Lewis naar Ferrari,
Carlos Sainz naar
Williams: de effecten zijn enorm.’
Dat brengt haar bij Leclerc, die tot en met 2028 vastligt
bij Ferrari. ‘Als Ferrari in die periode geen kampioenschapsauto bouwt, hoeveel
kansen krijgt hij dan nog om een titel te pakken?’ vraagt Collins zich af. ‘Je eindigt niet
automatisch in het beste team, zelfs niet als je de beste coureur bent.’ Chandhok haakt daarop in met lessen uit het verleden. Hij
noemt
Niki Lauda en
Alain Prost als voorbeelden van coureurs die bewust
moeilijke keuzes maakten. ‘Zij kozen er soms voor om even niet te rijden en te
wachten op de juiste auto’, zegt Chandhok. ‘Ze maakten die keuzes vroeg en
wonnen daarna kampioenschappen.’