In de paddock van in Bahrein werd er al snel met een schuin
oog naar Aston Martin gekeken. Niet omdat het team ineens als topfavoriet wordt
gezien, wat men stiekem wel had gehoopt, maar juist omdat er rondom het project zoveel vragen hangen: nieuwe
mensen, nieuwe partners, grote ambities en een auto die volgens kenners nog
lang niet ‘af’ oogt. Er is nog zó veel werk te verrichten, dat het team misschien niet eens gaat rijden in Australië. Jack Plooij schetst een beeld van een team dat aan de buitenkant
indrukwekkend is, maar intern worstelt met hoe alles moet samenkomen. En dat
begint volgens hem al bij de manier waarop Newey zich in die omgeving beweegt.
Niet als druk pratende superster, maar als iemand die in zijn eigen wereld
rondloopt, met het gevoel dat het project hem eerder opslokt dan draagt.
Newey is alleen
‘Het viel in de paddock in Bahrein op dat
Adrian Newey helemaal alleen was. Echt
overal, waar je ook kwam in die paddock, hij staat alleen met deze fantastische
blik te kijken en er is bijna niemand die tegen hem praat’, zegt Plooij. ‘En dat is ook het probleem op dit
moment bij Aston Martin, want hij is een genie. Die man heeft echt zoveel
dingen in zijn hoofd en die wil dat doen en dat bereiken.’ Volgens Plooij is er daarmee ook een organisatorische
mismatch ontstaan. ‘En daarom is het denk ik ook fout gegaan. Hij had nooit de teambaas
moeten zijn.'
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
De rol van teambaas valt Newey tot nog toe zwaar.
Aston Martin stapte dit jaar over naar
Honda als motorleverancier en de verwachtingen waren torenhoog en samen wilden ze de top aanvallen, maar, zegt Plooij, dat komt er niet uit op de manier
waarop je hem in de brochures verkoopt. ‘Het is gewoon niet gelukt.
Want die motor kwam en dat chassis kwam en dat paste niet op elkaar.’ Daar komt
volgens hem ook een culturele laag bij, omdat fouten toegeven binnen grote
organisaties altijd ingewikkeld is, maar in Japan al helemaal. ‘En dan moeten ze
in Japan nog gaan zeggen dat ze iets fout gedaan hebben. Dat is natuurlijk niet
fijn, want die Japanners zijn heel bescheiden en trots.’
Niet racen in Australië?
Plooij trekt op basis daarvan een keiharde conclusie voor
het eerste raceweekend in Australië. ‘Ik denk dat
Aston Martin de eerste race niet uit gaat rijden. Die gaan gewoon meteen de
pitbox in.’ Dat is natuurlijk stevige taal, zeker zo vroeg in het seizoen, maar
het laat vooral zien hoe groot hij de zorgen inschat: niet ‘we missen wat snelheid’,
maar ‘we halen de finish niet eens’.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Het is nog maar de vraag hoeveel we Fernando Alonso en Lance Stroll op de baan gaan zien in Australië.
Olav Mol gaat in dezelfde lijn nog een stap verder en legt
de nadruk op het verplichtingsdeel van het verhaal: je móét aan de start
verschijnen. ‘Ik denk dat Aston Martin alleen maar naar Australië gaat om te
voldoen aan de Concorde Agreement. Je moét komen, dus ze gaan er naartoe, één rondje rijden en dan zeggen ze:
hij doet het niet. Want Aston Martin en Honda kunnen het zich niet
veroorloven dat die auto na zes bochten naar de gallemiezen gaat.’ Mol trekt ook een bredere boodschap aan het falen van Honda en Aston Martin, dat flink investeerde om dit jaar aan de top mee te doen. ‘Het leuke aan de
Formule 1 is dat je niet met alleen geld kan winnen, Formule 1-titels zijn niet
te koop, ook niet voor Lawrence Stroll.’