Analyse | Red Bull blunderde niet in de sprintrace, maar had voor softs moeten gaan

Voordat we deze analyse aftrappen, moet benadrukt worden dat voor beide bandenkeuzes wat te zeggen valt. Het voordeel van de zachte band is dat er bij de start doorgaans wat meer grip te vinden is. Een goede lancering resulteert sneller in positiewinst. Wel slijt de zachte band snel, wat betekent dat coureurs die snel startten later in de problemen konden komen, al bleek dat op Interlagos geen enorm probleem te zijn.

De grid is na de sprintrace onder te verdelen in vier groepen. Allereerst heb je de Formule 1-coureurs die de sprintrace startten op de zachte bandenset. Daar tegenover staan de rijders die dit deden op de medium bandenset. De harde band is op zaterdag niet gebruikt. In deze onderverdeling kan er weer onderscheid gemaakt worden tussen coureurs die posities verloren hebben en coureurs die posities gewonnen hebben. Laten we per categorie afgaan hoe de sprintrace verlopen is.

Verstappen, Pérez en ook de van P20 gestarte Lewis Hamilton besloten voor de mediumband te gaan, de hardere van de twee sets. Voor Hamilton een logische keuze, vond ook Peter Windsor, omdat hij door het veld moest snijden en niet wist hoeveel hij van zijn banden zou vragen. Voor Verstappen en Pérez ook, de twee Red Bull Racing-coureurs kenden namelijk een ijzersterke pace op de mediums op vrijdag, en hadden last van oververhitting op de zachte band. Voor de topteams waren de keuzes voor mediums dus goed te verklaren.

Over de rest van de grid gemeten waren er nog acht rijders die op de mediumband startten. Charles Leclerc, Lando Norris, Daniel Ricciardo, Fernando Alonso, Sebastian Vettel, Lance Stroll en de Williams-coureurs schatten de bandendegradatie hoog in. Al deze heren begonnen op de gele banden, met maar drie coureurs die naast Hamilton posities wisten te winnen. Norris, Vettel en Stroll wisten allen een plekje op te schuiven en scharen zich daarmee bij de zevenvoudig wereldkampioen, die het goed deed op de mediumband.

De verliezers zijn met de conservatieve bandenstrategie rijker in aantal. Vijf coureurs verloren posities op de gele band, waaronder dus de twee Red Bull Racing-rijders. Naast de Nederlander en de Mexicaan moesten Leclerc, Ricciardo en Alonso plekken inleveren. Tel de positiewinnaars en -verliezers bij elkaar op en je komt niet op elf uit. Dit komt omdat Russell en Latifi geen positie verloren zijn in de sprintrace, maar er ook geen gewonnen hebben.

Ook bij gebruik van de zachte band verloren meer coureurs posities dan dat er coureurs posities wonnen. Dit is te verklaren door het feit dat Hamilton zoveel posities goedmaakte, dat hij van veel coureurs een enkele positie afsnoepte. Al reden rijders dus een aardige sprintrace waarin er geen posities verloren gingen, dan was iedereen buiten de top vijf sowieso al een plek kwijt aan de pijlsnelle Brit. Onder de coureurs die voor de zachte band gingen, vinden we Valtteri Bottas, Pierre Gasly, Carlos Sainz, Esteban Ocon, Yuki Tsunoda, Kimi Raikkonen, Antonio Giovinazzi en de Haas-coureurs.

Van deze heren wisten enkel Bottas, Sainz, Ocon en Giovinazzi posities goed te maken ten opzichte van hun startpositie. Bottas deed dit door Verstappen te verschalken bij de start en Sainz lukte ditzelfde bij Pérez - precies waar ze de zachte band voor hadden gekozen dus. Ocon maakte één plekje goed, terwijl hij ook Hamilton nog door moest laten. Giovinazzi won tevens een positie, maar deed dit wel door teamgenoot Raikkonen van het circuit te tikken. Er kan dus een twijfelachtig plusje achter zijn naam gezet worden.

Ook op de softs waren er meer verliezers dan winnaars. Te beginnen met het Haas-duo, omdat het voor Mick Schumacher en Nikita Mazepin nou eenmaal logisch is dat ze op -1 geëindigd zijn. Ze konden Hamilton nooit achter zich houden en vechten daarnaast met geen enkele andere coureur. De Duitser en Rus waren gedoemd om te falen op de zaterdag. Gasly ervoer wielspin aan het begin van de race en ook bij Tsunoda ging het mis bij de start. Raikkonen werd, zoals eerder vermeld, gehinderd door zijn teamgenoot.

Doordat Russell en Latifi een neutrale score neergezet hebben (geen positiewinst, maar ook geen positieverlies) komt de hoeveelheid succesvolle en onsuccesvolle coureurs op beide bandensets op hetzelfde absolute aantal te liggen. Vier coureurs wonnen posities op de mediumband en vier op de zachte band. Bij de verliezers ligt dit aantal net zo hoog.

Wel kan uit de statistieken opgemaakt worden dat de mediumband de minder succesvolle optie was als gekeken wordt naar de percentages, de relatieve statistieken van de sprintrace. Ongeveer één derde van de op medium gestarte coureurs wist plekken goed te maken, terwijl bijna de helft plekken verloren is. Omdat bij de softband alle coureurs positiewisselingen hebben ervaren ligt het slagingspercentage op de softs hoger, maar het faalpercentage ook.

Uit de statistieken valt dus op te maken dat er niet echt een overtuigend dominante strategie mogelijk was in de sprintrace. Kijkend naar de race zelf valt echter te suggereren dat de heren op de mediumbanden in het nadeel waren. De slijtage lag minder hoog dan verwacht en met name aan de start zijn veel plekken gewonnen en verloren. Van een strategische blunder van Red Bull kan dus niet worden gesproken, maar de softband had wel de voorkeur moeten krijgen boven de mediumband als we puur kijken naar wat de rest van de grid gedaan heeft.