Van hero to zero en weer terug: Vettel is één van de grootste coureurs aller tijden

Wie de Formule 1 pas is gaan volgen vanaf het moment dat Max Verstappen zich liet zien in de koningsklasse, zal Vettel vooral kennen als de coureur die net geen wereldkampioen werd met Ferrari en vervolgens steeds verder afgleed, tot hij bij Aston Martin besloot dat het tijd was om zijn helm aan de wilgen te hangen. Hij zal bij hen vooral bekend zijn om de coureur die zich samen met Lewis Hamilton hard maakte voor diversiteit en het bestrijden van racisme, en de man die in landen waarin discriminatie van bijvoorbeeld homoseksuelen met een helm of shirt op de proppen kwam om zijn steun uit te spreken en aandacht te vragen voor het probleem. Maar Vettel is zoveel meer dan dat.

Het was het jaar 2006 dat een jonge Vettel zijn opwachting mocht maken voor de vrijdagtrainingen van de Turkse Grand Prix. Lang had hij niet nodig om zichzelf in de spotlight te rijden, want al na negen seconden had hij een boete te pakken, toen hij te hard door de pitstraat reed. Het was reden voor een opmerkelijk record, want de Duitser werd daarmee de jongste coureur die een boete ontving. Niet zo gek ook, want met zijn 19 jaar en 53 dagen was hij tot op dat moment de jongste coureur die meedeed aan een Grand Prix-weekend. Dit record heeft hij niet meer in handen, en staat nu op naam van Verstappen.

Na ook in het begin van 2007 nog als testcoureur aan de slag te zijn geweest voor BMW, mocht hij tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten voor het eerst instappen als coureur, doordat Robert Kubica zwaar crashte in de Grand Prix van Canada en dus een race niet mee kon doen. De jonge Vettel maakte gelijk indruk, want in zijn allereerste race op het hoogste podium wist hij zichzelf naar de achtste plaats te rijden, waarmee hij direct een WK-punt pakte. Ook dat was destijds een record, maar, net zoals bij zijn vorige records, is deze inmiddels in handen van de Nederlandse Red Bull Racing-coureur.

Halverwege het seizoen maakte Vettel een beslissing, waarmee hij uiteindelijk de meest succesvolle periode van zijn carrière inluidde. Hij maakte de overstap van BMW naar Toro Rosso en kwam daarmee binnen het Red Bull-programma terecht. In een sterk eerste volledig seizoen bij de Italiaanse renstal in 2008, wist de Duitser gelijk zijn eerste overwinning te pakken. In Monza wist hij tegen de verwachting in, Toro Rosso was immers geen vooraanstaand team, er met de overwinning vandoor te gaan, nadat hij een dag eerder op dezelfde baan al poleposition had weten te bemachtigen.

De nog altijd pas 21-jarige Duitser overklaste teamgenoot Sebastian Bourdais en mocht dan ook na een jaar al de overstap maken naar het grote Red Bull Racing. In een prima eerste jaar deed de Duitser gelijk al mee om de titel, nadat hij vier overwinningen en evenzoveel polepositions wist te grijpen. Desondanks was het nog niet genoeg om direct ook zijn eerste wereldtitel in de macht te slepen, want het was Jenson Button die een race voor het einde van het seizoen de titel op zijn naam mocht schrijven. Vettel eindigde dat jaar als nummer twee in het kampioenschap.

De tweede plaats in 2009 was echter veelbelovend, en dat is nog zacht uitgedrukt als men toen al zou hebben geweten wat erna zou gaan komen. In 2010 was de Duitser wederom in gevecht voor de wereldtitel, ditmaal na een gevecht met Lewis Hamilton, Nico Rosberg, Button, Fernando Alonso en ook teamgenoot Mark Webber toonde zich een taaie opponent voor Vettel. Het seizoen begon verschrikkelijk, met meerdere problemen, en ook aan de race in Turkije zal de Duitser geen warme herinneringen nadat hij door zijn Australische teamgenoot de race werd uitgereden. Halverwege het seizoen keek de Duitser nog tegen een achterstand aan.

In de tweede seizoenshelft draaide hij dit echter om, en met de laatste race in Abu Dhabi op het programma konden er nog vier coureurs kampioen worden. Van de eerdergenoemde namen moest alleen Button vroegtijdig afhaken. Vettel bleek bestand tegen de druk, want de Duitser pakte pole en de winst, en greep daarmee zijn eerste van in totaal vier wereldtitels. De andere drie volgden namelijk in 2011, 2012 en 2013. In 2011 was hij erg dominant en prolongeerde zijn titel met nog vier races te gaan. In 2012 won Vettel misschien wel zijn meest spraakmakende titel ooit. De Duitser startte de race vanaf de tweede startrij, maar werd rond getikt en moest achteraan aansluiten.

Vanaf daar begon hij aan een enorme inhaalrace. Die inhaalrace bleef niet zonder controverse, want Vettel zou tijdens deze laatste race van het seizoen in Brazilië onder de gele vlag hebben ingehaald. Normaal staan hier straffen voor, en toen Vettel na een indrukwekkende opmars als zesde wist te finishen en daarmee nipt het kampioenschap behaalde, besloot zijn concurrent er iets aan te doen. Ferrari diende een klacht in, in de hoop dat er straffen zouden volgen waarmee Alonso zijn derde wereldtitel in de wacht zou hebben gesleept. Het mocht echter niet baten en de wedstrijdleiding liet de uitslag staan, waarmee Vettel zijn derde titel op zijn naam kon zetten.

Na ook in 2013 de wereldtitel te hebben gepakt, kende Vettel een moeilijk 2014 en besloot hij dat het tijd was zijn geluk ergens anders te gaan beproeven. Bij Ferrari vertrok Alonso en dus werd de Duitser gehaald om Ferrari de eerste wereldtitel sinds 2007 bij de coureurs en 2008 bij de constructeurs binnen te halen. Het werd echter een verhaal van teleurstellingen, pech en fouten. Het was bij Ferrari dat er wat glans verdween van de coureur die in datzelfde decennium nog een prestatie neerzette die nog niet eerder door iemand was behaald, namelijk het winnen van zijn eerste vier wereldtitels achter elkaar.

In 2015 en 2016 was Ferrari simpelweg niet goed genoeg, en dus was het niet vreemd dat Vettel niet meedeed. Het was echter in 2017 en 2018 waarbij de Duitser zijn kansen op de vijfde titel vergooide. In 2017 kende Vettel een erg sterke eerste seizoenshelft, maar viel in het tweede deel terug en moest de titel aan Hamilton laten. In 2018 lag een pijnlijke fout aan de basis van een verschrikkelijk einde van het seizoen. Voor zijn thuisrace stond hij acht punten voor op zijn Britse concurrent, maar onder de slechte en verraderlijke omstandigheden kon de viervoudig wereldkampioen zijn auto niet op de baan houden. Een crash, en het verliezen van de eerste plaats waren de gevolgen, waarna Vettel niet meer de coureur van voor die race was. Hij eindigde weer als tweede, op liefst 88 punten van Hamilton.

In 2019 werd alles alleen maar pijnlijker en pijnlijker. Een nieuwe teamgenoot kwam bij het team in de vorm van Charles Leclerc, en daar waar Vettel de aangewezen man was om het team vooruit te trekken en Leclerc te helpen, was het juist de Monegask die zich meer en meer als kopman ontpopte gezien de resultaten. Het leidde tot een gefrustreerde Vettel, met uiteindelijk een aanvaring tussen beiden in Brazilië. Vettel eindigde achter zijn nieuwe teamgenoot in het kampioenschap. Nadat in 2020 zowel Ferrari als Vettel zelf ondermaats presteerden, besloot deze ooit zo veelbelovende combinatie de wegen te scheiden en werd het contract van Vettel niet verlengd.

Daar stond hij dan, een viervoudig wereldkampioen die de deur uit gewerkt wordt en zonder contract zit. Vettel was van een kampioen veranderd in een wat chagrijnige man die ook niet meer presteerde, maar toen was daar de familie Stroll die hem uitkomst bood. Racing Point werd Aston Martin en Vettel moest naast Lance Stroll het nieuwe gezicht van dit ambitieuze team worden. De prestaties bleven echter uit. Hoewel Vettel zelf weer tekenen van zijn oude zelf liet zien in de twee jaar die hij voor het team reed, haalde de auto zelf nooit meer het niveau van de 'Roze Mercedes' van 2020. Desondanks wist de Duitser wel nog een podiumplaats op zijn naam te zetten, wat er zonder een diskwalificatie twee waren geweest.

Bij Aston Martin kwam Vettel echter vooral in beeld om de dingen buiten het racen om. Zo liep hij samen met Hamilton voorop in de strijd tegen racisme en de strijd om meer diversiteit in de paddock te krijgen. Hij kwam met verschillende helmen en t-shirts op de proppen om aandacht te vragen voor wereldproblemen in landen waar mensenrechten geschonden worden, en vroeg aandacht voor het milieu. Daarbij liep hij zelf voorop, door na de GP van Groot-Brittannië de tribunes op te ruimen. De Duitser won de harten van de fans terug, met zijn sympathieke voorkomen en zijn strijd voor een betere wereld. Laten we hopen, dat ook de nieuwste fans nog een glimp van de kwaliteiten van de voormalig wereldkampioen op de baan mogen zien in zijn laatste halfjaar.