Aston Martin heeft tijdens de besloten shakedown in Barcelona
precies gedaan wat zulke dagen vaak doen: weinig harde cijfers, maar wél een hoop
praat. Het ging niet om rondetijden, maar om eerste signalen: klopt het
basispakket, werkt alles, en voelt de auto als één geheel? In zo’n fase wordt
elk detail uitvergroot, omdat iedereen zoekt naar aanwijzingen richting 2026,
zeker nu de reset van regels en powerunits dichterbij komt. Wat het verhaal extra spannend maakt, is dat dit project
voor veel mensen voelt als ‘de eerste echte Newey-auto’ bij
Aston Martin. Niet
omdat je nu al kunt zeggen dat ze winnen, maar omdat het idee leeft dat een
topontwerper pas écht zichtbaar wordt als een auto van voor tot achter klopt.
Dus niet een los setje upgrades, maar een concept dat vanaf dag één logisch in
elkaar steekt.
Gevaarlijk veel tijd
Peter Windsor is op het YouTube-kanaal van
Cameron Cc behoorlijk uitgesproken over wat hij
gezien (of herkend) denkt te hebben: ‘Zonder twijfel was dit de Adrian
Newey-auto die het waard was om op te wachten. Het ziet eruit als een auto die
van voren tot achteren echt goed ontworpen is. Ze hebben de tijd gehad om het
te doen.’ Dat woord ‘tijd’ is belangrijk. Het suggereert dat er niet alleen is
gebouwd, maar vooral is nagedacht: hoe werkt alles samen, waar zitten de
marges, en hoe voorkom je dat je later moet terugkrabbelen met noodoplossingen?
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Windsor verwacht veel van de nieuwe Aston Martin-bolide.
Daarbij legt Windsor meteen uit waarom dat gevaarlijk kan
zijn voor de rest van het veld. ‘Adrian heeft veel tijd gehad om erover na te denken en
eraan te werken, en dat is gevaarlijk voor iedereen.’ In zijn lezing is dit
niet het klassieke ‘we moeten iets fixen’-project, maar een plan dat vanaf het
begin is doordacht. En dan komt meteen de andere helft van de puzzel:
aerodynamica kan veel, maar een topchassis zonder top-powerunit blijft beperkt,
zeker met nieuwe motorregels.
Over die motor blijft Windsor voorzichtig, maar hij schuift
wel een duidelijke aanname naar voren. ‘Wie weet waar
Honda staat met de
powerunit. Maar mijn mening is: met Adrians ervaring met Honda bij
Red Bull Racing en hoe goed ze
werken en hoe snel ze op alles kunnen reageren, zelfs binnen een budgetcap, zit het wel goed.’
Daarna gooit hij nog een extra factor op tafel: ‘En ook hoe goed
Andy Cowell
was toen hij bij
Mercedes de Powertrain-ontwikkeling leidde is positief voor
Aston Martin.’
Nog niet af
De bekende tegenwerping is natuurlijk: stel dat die
powerunit achterloopt, kun je dat met aero compenseren? Windsor draait dat om. 'Je moet niet verwachten dat de eerste versie meteen het
absolute maximum is. Je begint niet met de lichtst en snelst mogelijke auto in
elke dimensie. Dat heeft Newey nooit gedaan.’ En dan volgt zijn kernfilosofie: ‘Hij
gaat altijd naar een iets completere versie van wat hij weet dat de echte racer
halverwege het seizoen zal zijn. En je bouwt dáár naartoe af. Je bouwt er niet
naartoe op bij de start.’
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Het vertrouwen is groot bij Aston Martin.
Interessant is ook hoe Windsor naar communicatie kijkt. Hij
gelooft niet in teams die nu al openlijk roepen dat ze ‘een winnaar’ hebben. ‘Als
de auto echt goed was, wat ik denk dat hij is, en als de powerunit er net zo’n
beetje is, wat ik denk dat hij is, dan is dat het laatste wat je vanuit
Aston Martin
zou horen.’ En hij maakt het breder: ‘Elk team
dekt zich in met zinnetjes als:
we weten het nog niet zeker en de concurrentie
ziet er sterk uit. Dat hoort bij dit deel van het seizoen, want niemand wil
zichzelf vastpinnen.'