Voorbeschouwing GP Oostenrijk | Kan geplaagd Ferrari 'Verstappenland' veroveren?

Verstappen en de Red Bull Ring gaan hand in hand als het gaat om succesvolle Grands Prix, mits het materiaal van Red Bull het volhoudt dan. De Nederlander was de afgelopen jaren enorm succesvol in Oostenrijk, zo ook in 2021. Vorig seizoen vonden er twee raceweekenden plaats in Spielberg, toen nog vanwege corona. Bij allebei de Grands Prix startte Verstappen vanaf P1, leidde hij alle raceronden en won ook allebei de wedstrijden. Daarmee werd Verstappen de eerste Formule 1-coureur ooit die twee dezelfde races in één seizoen volledig domineerde, een indrukwekkend feitje.

Die statistieken zeggen voor komend raceweekend echter niets, want zoals we inmiddels weten zijn de verhoudingen dit jaar, mede dankzij het nieuwe technische reglement, volledig opgeschud. Ferrari is de grootste uitdager van Red Bull, dat vooral in de kwalificaties een moeilijk te kloppen team blijkt. Ook in Groot-Brittannië zegevierde de Italiaanse renstal, al had Verstappen last van schade aan zijn auto. Mercedes begon het 2022-seizoen matig, mede door de problemen met porpoising. Nieuwe updates laten het team echter weer opbloeien en het is dan ook niet uitgesloten dat Lewis Hamilton en George Russell in de Oostenrijkse Alpen een bedreiging zullen vormen voor Red Bull Racing.

Wel of geen nieuwe reglementen en pikordes, de Red Bull Ring in Oostenrijk is onveranderd gebleven. Het 4,3 kilometer lange circuit behoort tot de kortste en snelste circuits van de kalender, zo was de poletijd van vorig jaar een 1:03.720. Bijna 80% van de baan is volgas, waardoor de baan automatisch een motorintensief circuit te noemen is. Inhalen is zeker mogelijk, maar niet ultrafrequent: in de 2021-editie van de Oostenrijkse Grand Prix vonden er 31 succesvolle inhaalpogingen plaats, waarvan 24 met behulp van één van de drie DRS-zones.

Wat ook opvalt aan het circuit in de regio Stiermarken is het flinke hoogteverschil tussen de bochten. In totaal bedraagt het hoogteverschil zo'n 63 meter tussen het laagste en hoogste punt. Het grootste hoogteverschil zit tussen bocht 1 en 3, waarbij het circuit helemaal omhoogloopt en de Formule 1-auto's bijna de gehele 63 meter moeten klimmen. Mede door dit feit én de drie rechte stukken is de baan ook erg zwaar voor de Formule 1-motoren.

De eerste sector van het circuit bestaat vooral uit rechte stukken, afgezien van de snelle eerste bocht. De Formule 1-coureurs komen met zo'n 315 km/h aanrijden, waarna ze na de relatief korte remzone alweer snel op hun gas gaan om een goede exit te creëren voor het lange rechte stuk richting bocht 2 en 3. De exit van bocht 1 is cruciaal voor een eventuele inhaalactie bij bocht 3, of later bij bocht 4.

De tweede sector (blauw in de track map, red.) in Oostenrijk is wellicht het meest technische deel van het circuit. Na de scherpe haarspeldbocht volgt het tweede rechte stuk met DRS, waarna een serie snellere bochten volgt. Met name bij bocht 4, 6 en 7 hebben de voorbanden het het zwaarst, al hebben zij op de twee rechte stukken voor dit gedeelte flink kunnen afkoelen, waardoor oververhitting voor veel teams niet zo een punt zal zijn zoals in Frankrijk bijvoorbeeld.

De derde sector begint met een lange doordraaier en een snelle bocht, waarna een kort recht stuk ons brengt naar de meest spectaculaire bocht van de baan. Bocht 9 is een van de meest snelle en uitdagende knikken van de kalender, waar de coureurs in de meeste gevallen in de zevende versnelling doorheen zullen gaan. Hierbij sturen de coureurs op hoge snelheid stevig in, waardoor het geregeld voorkomt dat coureurs de achterkant van de auto verliezen en van de baan schieten. Ook dit jaar zullen we hoogstwaarschijnlijk enkele coureurs zien die zoekende zijn naar de juiste balans voor deze pijlsnelle bocht.

Gezien de vele rechte stukken en de benodigde topsnelheid, zullen de meeste teams voor een afstelling kiezen met minder downforce en dus een hogere topsnelheid. Dit betekent dat we relatief kleinere achtervleugels zullen zien, die de luchtweerstand op het rechte stuk minimaal maken. Desalniettemin zullen de teams wellicht met meer downforce willen rijden dan vorig jaar. De auto's genereren in 2022 namelijk minder neerwaartse druk en door de minder hoge luchtdichtheid in de Oostenrijkse bergen is downforce creëeren een extra uitdaging. Die 'ijle lucht' zorgt er overigens ook voor dat het koelen van de remmen en motoren uitdagender zal worden en met het warme weer op komst kan dat nog wel eens voor problemen gaan zorgen.

Een team waarbij er mogelijk al sprake is van oververhitting, dan wel in figuurlijke vorm, is Ferrari. Carlos Sainz won de afgelopen race in Silverstone weliswaar, maar of alles in kannen en kruiken is in Maranello is de vraag. Slechts een klein deel van het Ferrari-personeel kwam namelijk feestvieren bij de podiumceremonie, mogelijk omdat stercoureur Charles Leclerc het podium niet wist te halen. De Monegask leek opnieuw geen beste tactiek te genieten tijdens de race en we zagen teambaas Mattia Binotto hem ook al streng toespreken na afloop van de race in Groot-Brittannië.