Geschiedenis toont aan: Norris heeft slechtste titelpapieren, Piastri en Verstappen zijn kansrijk

De afgelopen jaren was er niet veel spanning in de Formule 1, want vaak was het halverwege het seizoen al wel duidelijk wie er met de titel naar huis zou gaan: Verstappen. De vraag was niet of de Nederlander de titel zou pakken, maar wanneer. Hoe anders gaat het in 2025, het jaar waarin het erop leek dat de McLaren-coureurs onderling zouden uitvechten wie zijn eerste titel ging pakken, maar Verstappen zich er toch weer tussen wist te wurmen.

Het is zeker niet de eerste keer dat de titel pas tijdens de laatste race beslist wordt. In 2021 ging de strijd tussen Verstappen en Lewis Hamilton door tot in Abu Dhabi, een race die zorgde voor controverse en voor vele Hamilton-fans nog steeds een pijnlijke herinnering is. Ook in 2016 zag de Brit de titel aan zijn neus voorbijgaan in Abu Dhabi, destijds weggekaapt door toenmalig teamgenoot Nico Rosberg. In 2014 wist Hamilton wel in Abu Dhabi de titel te grijpen.

Dat er nog minstens drie coureurs tot de seizoensfinale meedoen is nog langer geleden. De laatste keer dat dit gebeurde was in 2010, toen er zelfs vier mannen tot het einde kans maakten: Hamilton, Sebastian Vettel, Mark Webber en Fernando Alonso. Alonso en Webber leken de beste papieren te hebben, maar Vettel, de man die aan het begin van het weekend nog op de derde plek stond, ging er uiteindelijk met het wereldkampioenschap vandoor.

Alonso kwam met 246 punten naar de Verenigde Arabische Emiraten, Webber had er 238, Vettel 231 en Hamilton kon met zijn 222 punten enkel de titel pakken als hij de wedstrijd won en de rest zeer slecht presteerde of zelfs puntloos bleef. Allen startten ze in de top vijf, maar op strategisch gebied ging het bij Webber en Alonso mis. Webber maakte een vroege stop en Ferrari besloot te volgen met Alonso.

Het bleek een slecht idee: beide mannen kwamen vast te zitten achter de Renault van Vitaly Petrov, terwijl Vettel en Hamilton vooraan op hun oudere banden flink bleven trappen. Vettel won de race en mocht zich tot de jongste wereldkampioen in de Formule 1 ooit kronen, een record dat hij tot op de dag van vandaag in handen heeft en op z’n vroegst volgend jaar gebroken kan worden, in theorie in elk geval.

In 2007 deden er ook tot de seizoensfinale drie mannen mee, onder wie twee McLarens, met achter het stuur Alonso en Hamilton. De twee coureurs begonnen het seizoen gemoedelijk, maar zaten elkaar naarmate het seizoen vorderde ook steeds vaker in de weg. Een keer zelfs letterlijk, toen Alonso bij een double stack lang bleef staan en Hamilton ophield, iets waarvan hij altijd zei dat hij het niet met opzet deed.

Bij aankomst in Brazilië, waar dat jaar de laatste race plaatsvond, stond rookie Hamilton bovenaan met 107 punten, gevolgd door Alonso met 103 en Kimi Räikkönen met 100 punten. Tijdens de eerste ronde kwam Hamilton achter zijn teamgenoot te liggen. Bij een inhaalpoging raakte hij kort van de baan en tot overmaat van ramp kreeg hij problemen met zijn versnellingsbak. Lang had hij geen last van het probleem, maar lang genoeg om niet de jongste wereldkampioen ooit te worden.

Hamilton sloot de Grand Prix op Interlagos af op plek zeven en eindigde op 109 punten. Teamgenoot Alonso werd derde en kwam ook uit op 109 punten. Räikkönen won echter de race en bracht daarmee de genadeklap toe. De Fin kreeg voor zijn zege tien punten en ging daarmee naar een totaal van 110: met slechts één punt verschil versloeg hij het McLaren-duo, en pakte hij de nog altijd meest recente rijderstitel voor Ferrari.

Deze seizoenen zaten relatief dicht op elkaar, maar 2007 bracht de Formule 1 de eerste seizoensfinale met drie kandidaten sinds 1986, een heel ander tijdperk in de koningsklasse van de autosport. De strijd ging toen tussen enkele iconen uit de geschiedenis van de Formule 1: Nigel Mansell, Alain Prost en Nelson Piquet. In Adelaide begon Mansell met 70 punten aan de race, Prost met 64 en Piquet met 63.

De man met wellicht de meest iconische snor in de sport had een degelijke voorsprong in Australië en hoefde alleen maar op het podium te eindigen om de titel op zijn naam te zetten. De Brit had al vijf races gewonnen en startte vanaf pole. Een ideale uitgangspositie, zou je denken. Helaas veranderde de droom al snel in een nachtmerrie en was de titelhoop snel vervlogen.

Een slechte start zorgde ervoor dat Mansell direct terugviel naar plek vier, wat betekende dat hij bij een zege van Prost op gelijke punten zou komen met de Fransman. Hij wist zich terug te vechten tot de derde plek, die hij enkel vol hoefde te houden tot de finish. De bandenproblemen die hij al ondervond deden zijn kans als sneeuw voor de zon verdwijnen: Mansell kreeg een klapband en lag uit de race.

Williams besloot Mansells teamgenoot Piquet naar binnen te halen voor een check, maar dit bleek een fatale beslissing. Na 82 ronden kwam Prost ruim vier seconden voor de Braziliaan over de finish en werd hij wereldkampioen. Net als in 2007 en 2010 betrof het dus een spannende ontknoping, en wellicht kan de Grand Prix van Abu Dhabi 2025 zich bij dat rijtje voegen.

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Opvallend is dat in geen van deze drie gevallen de coureur die na de voorlaatste race leider was in het kampioenschap ook de titel mee naar huis nam. In 2007 en 2010 was het de man die als nummer drie begon aan het raceweekend die kampioen werd en in 1986 was het dus de nummer twee, al kwam ook toen de nummer drie in de buurt. Goed nieuws voor Piastri en Verstappen en slecht nieuws voor Norris, zou men kunnen stellen op basis van resultaten uit het verleden.

Uiteraard is er sinds de betreffende seizoensfinales veel veranderd in de Formule 1, waaronder het aantal punten dat een coureur krijgt. In 1986 kreeg de winnaar negen punten en in 2007 tien. Het seizoen 2010 is in die zin vergelijkbaarder met dit jaar, want de puntenverdeling is sindsdien hetzelfde gebleven. De onderlinge gaten waren in dat jaar echter wel kleiner.

Norris staat met 408 punten bovenaan, Verstappen staat er met 396 twaalf punten achter en het gat tussen Norris en Piastri is dankzij de 392 punten van Piastri zestien punten. Toch betekent dit niet dat de nummers twee en drie kansloos zijn. Vettel had aan de start een achterstand van vijftien punten, maar profiteerde van een strategische fout bij Webber en Alonso. Door de wedstrijd te winnen kwam hij uiteindelijk met vier punten meer dan de Spanjaard uit en pakte hij de titel.

Voor Norris is de taak relatief simpel: zolang hij op het podium eindigt, maakt het eigenlijk niet uit wat zijn rivalen doen. Zijn voorsprong is dan groot genoeg om de titel veilig te stellen. Komt hij tussen de plekken vier tot en met zeven uit, dan mag Verstappen niet winnen. Wordt hij achtste, dan mag Verstappen hooguit derde worden en eindigt Norris op P9 of lager, dan mag Verstappen het podium niet halen.

Zolang de Brit in de top vijf eindigt, mag Piastri doen wat hij wil. Eindigt Norris tussen P6 en P9, dan mag Piastri tweede worden en eindigt Norris op P10 of lager, dan mag Piastri hooguit derde worden. De kansen van Piastri zijn dus klein zolang Norris punten pakt. De Australiër moet om zijn kansen te behouden op P1 of P2 eindigen. Eindigt hij op P1, dan staat hij sowieso boven Verstappen en moet Norris zesde worden of lager eindigen. Wordt Piastri tweede, dan mag Verstappen het podium niet halen en mag Norris hooguit tiende worden.

Verstappen moet sowieso op het podium eindigen om zijn kansen levend te houden. Met een zege eindigt hij boven Norris zolang deze buiten het podium eindigt en verslaat hij Piastri sowieso. Wordt de Nederlander tweede, dan mag Norris hooguit P8 pakken en Piastri P3. Indien de viervoudig wereldkampioen derde wordt, pakt hij alleen zijn vijfde titel als Norris op P9 of lager eindigt en Piastri hooguit de tweede plaats bekleedt.

Kortom: de coureurs kunnen het beste gewoon de wedstrijd winnen en hopen dat de andere twee het lastig hebben, strategisch de fout in gaan of elkaar de tent uit vechten. Met de drie eerdere seizoensfinale-ontknopingen tussen drie of meer coureurs in het achterhoofd, zullen we zondagavond eindelijk weten of het voor de derde keer de nummer drie zal zijn die de titel in de laatste race pakt, of het voor de tweede keer de nummer twee is of dat Norris de eerste is die als nummer één in het kampioenschap naar het laatste raceweekend komt en het op diezelfde positie afsluit.