Column | FIA, kijk naar de MotoGP en gooi de Formule 2 en Formule 3 compleet om

Tal van toppers van nu hebben hun vroegere racekilometers gemaakt in de klasses die we nu kennen als de Formule 2 en Formule 3. Zo werd Lewis Hamilton wereldkampioen in de GP2 (nu Formule 2) en hebben we met Charles Leclerc, George Russell en Mick Schumacher ook kampioenen uit die klasse op de grid staan. Tot zover kunnen we spreken van een succesvol project, maar het zou zo veel beter kunnen.

De Formule 2 en de Formule 3 hangen naar mijn mening te veel los van de Formule 1, het grotere broertje, terwijl de namen een nauwere band insinueren. Ja, de juniorklasses vormen het voorprogramma van de grote jongens, maar het hangt er maar wat bij. Als je kennis wil maken met de toppers van morgen, dan mag de FIA die klasses meer koppelen aan de Formule 1.

Daarbij mogen enkele dingen veranderen wat mij betreft. Zo bestaan de race-weekenden sinds dit jaar uit een drietal races (per weekend), waarbij het veld door elkaar gehusseld wordt. Naar mijn mening is dit te gefragmenteerd en ook nog redelijk vaag. In plaats van een relevante, tactische race zoals we die in de Formule 1 kennen, rijdt men in de Formule 2 en Formule 3 drie kortere races die allemaal net te kort zijn om echt tot 'ontploffing' te komen. Daarnaast: door drie races te houden verschuift de focus te veel. Zo zijn er twee races op de zaterdag en één op de zondag. Ik denk dat zelfs de grootste fan dan niet alles kan zien, als het te gefragmenteerd is.

Hoewel de reversed grid-regel onderhand gemeengoed is in de juniorklasses, vind ik het maar niets. Om een Formule 3-voorbeeld erbij te pakken. Frederik Vesti kwalificeerde zich voor de hoofdrace van de Grand Prix van Frankrijk op pole, maar ving race 1 aan als nummer 12. Waarom? In de Formule 3 geeft P12 in de kwalificatie recht op de poleposition voor de eerste sprintrace. Zodoende startte middenmotor Calan Williams vanaf de eerste plek. Leuk voor de afwisseling misschien, maar ik vind het te kunstmatig.

Wat mij betreft moet de FIA meer kijken naar, en daar kom ik weer, naar de MotoGP. Ik ben groot fan van die sport en denk dat de Formule 1 veel vaker mag kijken naar die klasse. In de motorracerij zijn de Moto3, de Moto2 en de MotoGP, de equivalent van de F3, F2 en F1, veel meer aan elkaar verbonden dan in de autosport. Zo behoren de drie klasses tot één en dezelfde televisie-uitzending en geniet de Moto3 bijvoorbeeld net zo veel aandacht als de MotoGP. Het gevolg is dat de opstapkampioenschappen veel beter bekeken worden en dus ook een bepaalde waarde krijgen. Fans hebben MotoGP-toppers als Jack Miller, Marc Marquez en Fabio Quartararo allemaal bewust hun eerste stappen zien maken in de Moto3 en ze daar al naam zien maken. Formule 1-fans moeten maar net weten waar de Formule 2 rijdt en hoe laat.

Het is allemaal heel logisch opgebouwd. Op de late ochtend begint de Moto3-race, daarna wordt er direct overgeschakeld naar de Moto2 (binnen dezelfde programmering) en aan het begin van de middag is het tijd voor de koningsklasse. En dat allemaal binnen een uur of 3,5 van elkaar. Daarnaast rijden de Moto3 en Moto2 allemaal één race per weekend. De klasses hebben dezelfde weekendopbouw en zijn derhalve makkelijk te volgen. Geen Moto3-race op de zaterdagmiddag én op de zondagochtend, maar gewoon een volwaardige wedstrijd over een respectabele afstand waarin het kaf zich van het koren scheidt.

Om mijn punt kracht bij te zetten: de gemiddelde MotoGP-volger heeft nu al door dat Pedro Acosta een toekomstige kampioen is. De Spanjaard is pas zestien en is bezig aan zijn eerste Moto3-seizoen, maar heeft al vier races gewonnen en leidt het kampioenschap ferm. Dat hij nu al berucht is, komt omdat de Moto3-klasse bijna net zo belangrijk wordt neergezet als de MotoGP zelf. Veel aandacht op social media, keurig geprogrammeerd binnen het schema van de MotoGP en een normale race zonder kunstmatige poespas waardoor je ook echt ziet dat Acosta zich onderscheidt van zijn rivalen.

Ik durf mijn hand er voor in het vuur te steken dat de gemiddelde Formule 1-fan wat minder bekend is met coureurs als Dennis Hauger, Victor Martins en Caio Collet. De drie behoren tot de betere rijders in de Formule 3, maar het gebeurt wat anoniem. Waarom? De Formule 3 hangt er maar wat bij, krijgt amper aandacht op social media, rijdt eens in de zo veel weken een raceweekend (zo zat er bijna twee maanden (!) tussen de eerste en tweede Formule 2-race) en is het talent van dergelijke coureurs lastiger in te schatten, omdat het veld door die drie races per GP door elkaar gehusseld wordt. Dan mag Hauger nog wel zo goed zijn; als je pole traint en je start race 1 vanwege de regels op P12, dan kan je niet heel lekker je talent etaleren. Arthur Leclerc is waarschijnlijk één van de bekendere Formule 3-coureurs en dat komt omdat hij het broertje van Charles Leclerc is. Dat zegt genoeg.

Concreet: geef de Formule 2 en Formule 3 een veel grotere rol. Verwissel de drie races per weekend voor één volwaardige race en doe elk circuit aan dat de Formule 1 ook bezoekt. Plaats de twee juniorklasses vervolgens in dezelfde uitzending als die van de Formule 1 en je gaat zien dat de Formule 2 en Formule 3 veel meer waard worden. Zo kan je ook mooi de opmars van de grotere talenten bewuster meemaken. Dat ik een hoge pet op heb van Theo Pourchaire, de pas zeventienjarige Formule 2-coureur, komt ook omdat ik hem toevallig heb zien schitteren in de Formule 3 vorig jaar. Nu is hij alsnog niet al te bekend bij de gemiddelde racefan. Vergelijk dat met MotoGP-legendes Marc Marquez en Valentino Rossi, die al berucht waren vanaf hun allereerste seizoen in de Moto3/125cc. Hun opmars heeft iedere fan mogen zien én goed kunnen zien.

Als we dan toch bezig zijn: verander dan ook het puntensysteem. Als van de dertig Formule 3-coureurs alleen de eerste tien punten pakken, dan rijdt twee derde voor saus mee. Maar dat is misschien voer voor een latere column.