In de Formule 1 wordt alles gecontroleerd, gemeten en
gewogen, maar toch blijft er altijd ruimte voor twijfel. Zeker na
titelbeslissende races duikt regelmatig de vraag op of regels altijd met
dezelfde strengheid worden toegepast. Is er sprake van coulance wanneer een
wereldkampioenschap al beslist is, of wordt iedere auto zonder uitzondering
door dezelfde technische zeef gehaald? Het is een thema dat al decennialang
rondzingt in de paddock.
Volgens
Peter Windsor is het idee van een stilzwijgende
afspraak tussen teams en de
FIA tegenwoordig echter niet realistisch. In zijn
analyse plaatst hij het moderne Formule 1-bestel in scherp contrast met
vroegere tijden, waarin macht, belangen en informele lijntjes een grotere rol
speelden dan nu het geval lijkt te zijn. Juist die vergelijking maakt duidelijk
hoezeer de sport is veranderd.
Geen politiek?
Windsor gelooft niet dat er vandaag de dag sprake is van een
afspraak waarbij een team wordt ontzien na een titelbeslissende race. āIk denk
niet dat zoān overeenkomst bestaatā, stelt hij. āHet idee dat men iets zou
vinden aan een auto, maar niets zou doen omdat de wereldtitel al is beslist,
zie ik niet gebeuren.ā Volgens hem is de angst voor reputatieschade en
politieke consequenties binnen de FIA juist groter dan ooit.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Windsor denkt dat het onder Whiting anders ging dan anno 2025.
Toch erkent Windsor dat het vroeger anders kon lopen. Hij
verwijst naar het tijdperk waarin
Bernie Ecclestone en
Max Mosley de sport
domineerden. āAls je het heel kritisch bekijkt, waren er toen momenten
waarop een knikje genoeg wasā, zegt hij. In die periode lag het 'bewijsmateriaal' zelfs opgeslagen bij Ecclestone zelf, wat volgens
Windsor de deur op een kier zette voor informele beĆÆnvloeding.
In datzelfde tijdperk speelde ook
Charlie Whiting een
centrale rol. Windsor suggereert dat er soms ruimte was voor pragmatische
beslissingen. āDan ging het bijvoorbeeld om Ferrari een weekend wat minder ruimte te
gevenā, aldus Windsor, āom de spanning en de kijkcijfers hoog te houden.ā Het
zijn uitspraken die vooral illustreren hoe anders de machtsstructuur destijds
functioneerde.
Die tijd ligt volgens Windsor definitief achter ons. āIn het
post-Bernie- en post-Charlie-tijdperk geloof ik daar niet meer inā, zegt hij. āEerlijk
gezegd denk ik ook niet dat iemand nog slim genoeg is om dat te doen.ā De
hedendaagse Formule 1 wordt volgens hem gedomineerd door commissies,
transparantie en angst om fouten te maken. āIedereen is paranoĆÆde over
zichtbaarheid en procedures.ā
Die ene avond in Abu Dhabi
Toch ontkomt Windsor niet aan het meest beladen voorbeeld
van de moderne Formule 1: de seizoensfinale van 2021 in Abu Dhabi. Hij noemt de
beslissende race onder leiding van
Michael Masi zonder omwegen āeen rampzalige
fout op het slechtst denkbare momentā. Volgens Windsor was er sprake van een
duidelijke regelovertreding die
Max Verstappen aan de overwinning hielp ten
koste van
Lewis Hamilton.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
De race in 2021 blijft veelbesproken.
Windsor benadrukt dat hij niet wil oordelen over wie
het wereldkampioenschap als geheel verdiende, maar hij is kritisch over die ene race. āIn die wedstrijd was Hamilton de terechte winnaarā, stelt hij. āWat er gebeurde
was absurd.ā Toch bleef een juridische strijd uit. Volgens Windsor speelde
daarbij mee dat
Mercedes de sport niet verder wilde beschadigen.
āAls iemand het tot het uiterste had kunnen doorzetten, was
Mercedes het welā, zegt Windsor. āMaar ze deden het niet, omdat ze niet het grotere geheel wilden aantasten.ā Daarmee werd het kampioenschap groter geacht dan de
fout zelf. Windsor gaat zelfs een stap verder: āAls dit voor een echte
rechtbank was gekomen, denk ik dat de uitslag was aangepast.ā In zijn ogen kwam
Red Bull Racing daar uiteindelijk goed mee weg.